Kategoria: Artykuły

Portal poświęcony liturgii Kościoła Świętego

Misterium Objawienia Pańskiego

Uroczystość Objawienia Pańskiego, obchodzona w Polsce dnia 6 stycznia, jest od wieków dla Kościoła bardzo istotnym obchodem liturgicznym. Już w pierwszych wiekach chrześcijaństwa przywiązywano do tej Uroczystości dość dużą wagę, czego świadectwo przedstawiają chociażby Konstytucje Apostolskie[1]. O ile kilkanaście dni wcześniej Kościół obchodził Uroczystość Narodzenia Pańskiego, w której celebrował misterium Wcielenia, o tyle teraz Kościół zwraca uwagę na Bóstwo Chrystusa. Mędrcy ze Wschodu, dary składane przez nich…
Czytaj dalej

Antyfony na święto Epifanii

Niewiele jest w roku kościelnym uroczystości o takim stopniu bogactwa myśli, wielości tajemnic, jak święto Epifanii, czyli Objawienia, powszechnie Trzech Króli. Boże Narodzenie, Wielkanoc, Wniebowstąpienie i Zesłanie Ducha Świętego jedynie mają tę solenność, co Trzech Króli, gdyż to ,,dzień najświętszy”, o czym jest napisane w kanonie. Ale też ta uroczystość niesie z sobą aż trzy główne idee, myśli przewodnie, a więc: pokłon Trzech Króli, Chrzest Jezusowy w Jordanie i pierwszy cud…
Czytaj dalej

Notatka liturgiczna: ,,Bóg przez wszystkie wieki wieków” – Czyli na kiedy?

W wielu modlitwach liturgicznych słyszymy często te znamienne słowa: ,,Bóg przez wszystkie wieki wieków”. Odpowiadamy na to: ,,Amen”. Co jednak oznacza owo: ,,Bóg przez wszystkie wieki wieków”? Otóż poprzez to wypowiadamy imię Boga, a jednak wskazujemy na pewną Jego cechę. Bóg jest wieczny – to jest Jego cecha: nie ma w Nim zmienności czasów. Świadczą o tym słowa: Jam jest Alfa i Omega, mówi Pan Bóg, Który jest, Który był i Który przychodzi (Ap…
Czytaj dalej

Rok liturgiczny w życiu Kościoła

Sens roku liturgicznegoBóg jest wiekuisty i tym samym jest poza czasem. ,,Zanim góry narodziły się w bólach, nim ziemia i Świat powstały, od wieku po wiek Ty jesteś Bogiem” (Ps 90, 2). Bóg udziela łask kiedy chce i jak chce. Jednak z chwilą, gdy „Słowo stało się Ciałem i zamieszkało między nami” (J 1, 14), Bóg nie związany z czasem i przestrzenią związał się w jakiś sposób z tymi wymiarami.…
Czytaj dalej

Księgi liturgiczne katedry krakowskiej na początku XII w.

Wskazówkę o sprawach i losach naszego Kościoła w pierwszych wiekach jego istnienia daleko pewniejszą, aniżeli nieliczne zapiski rocznikarskie, podają księgi liturgiczne, zachowując się jeszcze, acz już w szczupłym bardzo zasobie, w archiwach naszych kapituł katedralnych, bądź też indziej zwłaszcza pochodzące z bibliotek klasztornych. Bezpośrednio mieszczą one w sobie wiadomość pozytywną o czci Bożej i sprawowaniu nabożeństwa w czasie kiedy te księgi były w użyciu liturgicznym; równocześnie stanowią…
Czytaj dalej

Notatka liturgiczna: ,,Chwała na wysokości Bogu, a na ziemi pokój ludziom dobrej woli”

“Chwała na wysokości Bogu, a na ziemi pokój ludziom dobrej woli”Słowa te recytujemy lub śpiewamy w każdej świątecznej lub bardziej okazałej liturgii. Oto czytamy w Ewangelii: Zjawiło się z Aniołem mnóstwo wojska niebieskiego, wielbiąc Boga, i mówiąc: Chwała na wysokości Bogu, a na ziemi pokój ludziom dobrej woli (Łk 2, 13-14). Wydarzenie to miało miejsce przy narodzinach Chrystusa. Co te słowa jednak oznaczają? Niewątpliwie mają one charakter uwielbienia, skoro się…
Czytaj dalej

,,Pan z wami”, ale dlaczego wymawiane tyłem do ludzi przed prefacją?

Jeśli spoglądniemy na liturgię sprawowaną przy ołtarzu przyściennym, to zauważymy, że podczas pozdrowienia wiernych przed prefacją, kapłan nie odwraca się do nich, aby ich pozdrowić. Dlaczego w tym wypadku czyni wyjątek od reguły, nakazującej mu zwrócenie się do ludzi? Dlatego, że przystępuje do największej tajemnicy. Oto Chrystus w Ewangelii przestrzega przed spoglądaniem się za siebie, gdy już rozpoczęło się pracę: Nikt kto przykłada rękę do pługa, a wstecz się ogląda, nie nadaje się do Królestwa Niebieskiego (Łk…
Czytaj dalej

Notatka liturgiczna: ,,Błogosławiony, który idzie w imię Pańskie”

“Błogosławiony, który idzie w imię Pańskie”Słowa te recytujemy lub śpiewamy w każdej liturgii mszalnej, ale czy rozumiemy, o kim jest tutaj mowa? W Ewangelii Chrystus rzekł: Nie ujrzycie Mnie odtąd, dopóki nie powiecie: Błogosławiony, który przychodzi w imię Pańskie (Mt 23, 39). Sformułowania tego użył jednak tłum już wcześniej, gdy Zbawiciel przybywał do Jerozolimy: Hosanna Synowi Dawida! Błogosławiony Ten, który przychodzi w imię Pańskie (Mt 21, 9). Słowa te, powzięte z Psalmu 118, odnoszą…
Czytaj dalej

Prefacja na Boże Narodzenie

Pierwotnie prefacji na Boże Narodzenie było kilka. Każda z trzech Mszy św. odprawianych w tę Uroczystość miała osobną. Dziś [1932 r. – przyp. red.] pozostała tylko jedna. Bezsprzecznie należy ona do najstarszych w liturgii mszalnej. Nie chodzi nam jednak o jej historię, ale raczej o treść dogmatyczną, jaką w sobie mieści.Z trzech części, na jakie ta, i każda inna prefacja się dzieli, interesuje nas głównie druga, środkowa, zmienna zależnie od uroczystości, bo w niej ta treść…
Czytaj dalej

Liturgiczne znaczenie tajemnicy Wcielenia

,,O Magnum Mysterium! Et admirabile sacramentum, ut animalia viderent Dominum natum, jacentem in præsepio! Beata Virgo, cujus viscera meruerunt portare Dominum Christum. Alleluia!” W kolekcie Mszy św. sprawowanej dn. 22 grudnia, kapłan w imieniu wszystkich zgromadzonych prosi Boga o dar uczestniczenia w życiu Odkupiciela, wspominając o tym, że lud wierzy we Wcielenie Syna Bożego[1]. Kolekta kolejnego dnia liturgicznego wyjaśnia już to, czym jest owo Wcielenie, pouczając, iż jest…
Czytaj dalej

Przetłumacz stronę