VI Niedziela pozostała po Objawieniu Pańskim w NFRR oraz I Niedziela Adwentu w rycie mozarabskim

VI Niedziela pozostała po Objawieniu Pańskim w NFRR oraz I Niedziela Adwentu w rycie mozarabskim

Wprowadzenie

Dzisiaj w rycie mozarabskim rozpoczął się Adwent. W tym roku układ czytań mszalnych przewiduje perykopy z I roku[1]. Natomiast w Nadzwyczajnej Formie Rytu Rzymskiego używa się czytań z VI Niedzieli po Epifanii oraz śpiewów z XXIII Niedzieli po Zesłaniu Ducha Świętego.

Teksty liturgii w Nadzwyczajnej Formie Rytu Rzymskiego

Introit (Jer 29, 11. 12. 14; Ps 84, 2):

,,Oto co mówi Pan: Ja żywię myśli w pokoju a nie udręczenia. Wzywać mnie będziecie, a ja was wysłucham, i sprowadzę was do domu ze wszystkich krajów waszego wygnania. Ps. Łaskawym się okazałeś, Panie, dla Twej ziemi; na dobre odmieniłeś los Jakuba. V. Chwała Ojcu i Synowi, i Duchowi Świętemu, jak była na początku, teraz i zawsze, i na wieki wieków. Amen”.

Lekcja (1 Tes 1, 2-10):

  ,,Bracia: Dzięki składamy Bogu zawsze za was wszystkich, wspominając was nieustannie w modlitwach naszych i pamiętając przed Bogiem i Ojcem naszym o dziele waszej wiary i wysiłku miłości, i wytrwaniu w nadziei Pana naszego Jezusa Chrystusa. A wiemy też umiłowani przez Boga bracia, i o wybraniu waszym, bo głosiliśmy wam Ewangelię nie tylko słowem, ale też z mocą i Duchem Świętym, i z wielką pełnością. A sami wiecie, jakimi byliśmy dla was, przebywając wśród was. Wy też staliście się naśladowcami naszymi i Pańskimi przyjąwszy naukę w wielkim ucisku z weselem Ducha Świętego, tak że staliście się wzorem dla wszystkich wiernych w Macedonii i w Achai. Od was bowiem rozniosło się słowo Pańskie nie tylko po Macedonii i po Achai, ale wiara wasza w Boga dotarła wszędzie, tak że nam nawet mówić o tym nie trzeba. Bo sami oni głoszą o nas, jakiegośmy doznali u was przyjęcie i jakeście się nawrócili do Boga od bożków, abyście służyli Bogu żywemu i prawdziwemu i oczekiwali Syna Jego z niebios (którego wzbudził z martwych), Jezusa, który nas wybawił od mającego nadejść gniewu”.

Graduał (Ps 43, 8-9):

,,Tyś nas wybawił, Panie, od naszych przeciwników, a tych, co nas nienawidzą, zawstydziłeś. V. Bogiem będziemy się chlubić cały dzień i wysławiać imię Jego na wieki”.

Alleluja (Ps 129, 1-2):

,,Alleluja, alleluja. V. Z głębokości wołam do Ciebie Panie: o Panie, wysłuchaj modlitwę moją. Alleluja”.

Ewangelia (Mt 13, 31-35):

,,Onego czasu: Powiedział Jezus rzeszom tę przypowieść: <<Podobne jest Królestwo Niebieskie ziarnu gorczycznemu, które wziąwszy człowiek posiał na roli swojej. Acz najmniejsze ze wszystkiego nasienia, gdy jednak wzrośnie, jest większe od wszystkich krzewów. Staje się drzewem, tak że ptaki niebieskie nadlatują i mieszkają w gałęziach jego>>. Inną przypowieść powiedział im: <<Podobne jest Królestwo Niebieskie do kwasu, który wziąwszy skryła niewiasta w trzy miary mąki, aż zakwasiło się wszystko>>. To wszystko mówił Jezus do rzesz w przypowieściach, a bez przypowieści nie mówił do nich. Aby się wypełniło, co jest przypowiedziane przez Proroka, mówiącego: <<Otworzę usta moje w przypowieściach. Wypowiadać będą rzeczy skryte od założenia świata>>”.

Antyfona na Ofiarowanie (Ps 129, 1-2):

,Z głębokości wołam do Ciebie, Panie: o Panie, wysłuchaj modlitwę moją; z głębokości wołam do Ciebie, Panie”.

Antyfona na Komunię (Mk 11,24):

,,Zaprawdę powiadam wam: wierzcie, że otrzymacie wszystko, o cokolwiek modląc się prosicie, a stanie się wam”.

Teksty liturgii w rycie mozarabskim

Praelegendum (Iz 52,7; Ps 67, 12; Na 1, 15):

,,Oto z góry przybywa zwiastun dobrej nowiny, alleluja, i ten, który ogłasza pokój, alleluja. Świętuj Judo swoje święta alleluja i dotrzymaj obietnic złożonych Panu, alleluja. V. Pan wkłada w jego usta potężne słowa. R. I dotrzymaj obietnic złożonych Panu, alleluja. V. Chwała i cześć Ojcu i Synowi i Duchowi Świętemu na wieki wieków. Amen. R. I dotrzymuj obietnic złożonych Panu, alleluja”.

Lekcja (Iz 10, 33-11, 10):

,,Oto Pan, Bóg Zastępów, z trzaskiem obcina korony drzew:
najwyższe wierzchołki już ścięte, najwznioślejsze powalone. Gęstwiny lasu trzebi się toporem. Pada Liban ze swą wspaniałością. I wyrośnie różdżka z pnia Jessego, wypuści się odrośl z jego korzeni. I spocznie na niej Duch Pański, duch mądrości i rozumu, duch rady i męstwa, duch wiedzy i bojaźni Pańskiej. Upodoba sobie w bojaźni Pańskiej.
Nie będzie sądził z pozorów ni wyrokował według pogłosek; raczej rozsądzi biednych sprawiedliwie i pokornym w kraju wyda słuszny wyrok. Rózgą swoich ust uderzy gwałtownika, tchnieniem swoich warg uśmierci bezbożnego. Sprawiedliwość będzie mu pasem na biodrach, a wierność przepasaniem lędźwi. Wtedy wilk zamieszka wraz z barankiem, pantera z koźlęciem razem leżeć będą, cielę i lew paść się będą społem i mały chłopiec będzie je poganiał. Krowa i niedźwiedzica przestawać będą przyjaźnie, młode ich razem będą legały. Lew też jak wół będzie jadał słomę. Niemowlę igrać będzie na norze kobry, dziecko włoży swą rękę do kryjówki żmii. Zła czynić nie będą ani zgubnie działać po całej świętej mej górze, bo kraj się napełni znajomością Pana, na kształt wód, które przepełniają morze. Owego dnia to się stanie: Korzeń Jessego stać będzie na znak dla narodów. Do niego ludy przyjdą po radę, i sławne będzie miejsce jego spoczynku. Owego dnia to się stanie: Pan podniesie po raz drugi rękę, aby wykupić Resztę swego ludu, która ocaleje, z Asyrii i z Egiptu, z Patros i z Kusz, z Elamu i Szinearu, z Chamat i z wysp na morzu”.

Psallendum (Ps 147, 16-17):

,,On daje śnieg niby wełnę, a szron jak popiół rozsiewa. Ciska swój grad jak okruchy chleba; od Jego mrozu ścinają się wody. V. Posyła swoje słowo i topi je; tchnienie ducha jego, a wody znów płyną. R. Przed obliczem jego zimna, któż już nigdy nie powstanie?”.

Epistoła (Rz 15, 14-29):

,,Bracia: jestem co do was przekonany, że pełni jesteście szlachetnych uczuć, ubogaceni wszelką wiedzą, zdolni do udzielania sobie wzajemnie upomnień. A może niekiedy w liście tym zbyt śmiało się wyraziłem jako ten, który wam pewne sprawy stara się przypomnieć – na mocy danej mi przez Boga łaski. Dzięki niej jestem z urzędu sługą Chrystusa Jezusa wobec pogan sprawującym świętą czynność głoszenia Ewangelii Bożej po to, by poganie stali się ofiarą Bogu przyjemną, uświęconą Duchem Świętym. Jeśli więc mogę się chlubić, to tylko w Chrystusie Jezusie z powodu spraw odnoszących się do Boga. Nie odważę się jednak wspominać niczego poza tym, czego dokonał przeze mnie Chrystus w doprowadzeniu pogan do posłuszeństwa [wierze] słowem, czynem, mocą znaków i cudów, mocą Ducha Świętego. Oto od Jerozolimy i na całym obszarze aż po Illirię dopełniłem [obwieszczenia] Ewangelii Chrystusa. A poczytywałem sobie za punkt honoru głosić Ewangelię jedynie tam, gdzie imię Chrystusa było jeszcze nie znane, by nie budować na fundamencie położonym przez kogo innego, lecz zgodnie z tym, co napisane: Ci, którym o Nim nie mówiono, zobaczą Go, i ci, którzy o Nim nie słyszeli, poznają Go. I stąd to wielokrotnie napotykałem przeszkody w dotarciu do was. Teraz jednak, nie znajdując już w tych stronach pola pracy, od kilku lat pragnę gorąco wybrać się do was, gdy będę podążał do Hiszpanii. Mam bowiem nadzieję, że w czasie tej podróży was odwiedzę i że wy mnie tam dalej wyprawicie, gdy się już trochę wami nacieszę. W tej chwili zaś wybieram się do Jerozolimy z posługą dla świętych. Macedonia i Achaja bowiem uznały za stosowne zebrać składkę na rzecz świętych w Jerozolimie. Uznały za stosowne, bo i są ich dłużnikami. Jeżeli bowiem poganie otrzymali udział w ich dobrach duchowych powinni im za to służyć pomocą doczesną. Gdy tę sprawę załatwię i owoce składki z moim potwierdzeniem im wręczę, poprzez wasze strony wybiorę się do Hiszpanii. A jestem przekonany, że przybywając do was, przyjdę z pełnią błogosławieństwa Chrystusa”.

Ewangelia (Łk 3, 1-18):

,,Było to w piętnastym roku rządów Tyberiusza Cezara. Gdy Poncjusz Piłat był namiestnikiem Judei, Herod tetrarchą Galilei, brat jego Filip tetrarchą Iturei i kraju Trachonu, Lizaniasz tetrarchą Abileny; za najwyższych kapłanów Annasza i Kajfasza skierowane zostało słowo Boże do Jana, syna Zachariasza, na pustyni. Obchodził więc całą okolicę nad Jordanem i głosił chrzest nawrócenia dla odpuszczenia grzechów, jak jest napisane w księdze mów proroka Izajasza: Głos wołającego na pustyni: Przygotujcie drogę Panu, prostujcie ścieżki dla Niego! Każda dolina niech będzie wypełniona, każda góra i pagórek zrównane, drogi kręte niech się staną prostymi, a wyboiste drogami gładkimi! I wszyscy ludzie ujrzą zbawienie Boże. Mówił więc do tłumów, które wychodziły, żeby przyjąć chrzest od niego: «Plemię żmijowe, kto wam pokazał, jak uciec przed nadchodzącym gniewem? Wydajcie więc owoce godne nawrócenia; i nie próbujcie sobie mówić: “Abrahama mamy za ojca”, bo powiadam wam, że z tych kamieni może Bóg wzbudzić dzieci Abrahamowi. Już siekiera do korzenia drzew jest przyłożona. Każde więc drzewo, które nie wydaje dobrego owocu, będzie wycięte i w ogień wrzucone». Pytały go tłumy: «Cóż więc mamy czynić?» On im odpowiadał: «Kto ma dwie suknie, niech [jedną] da temu, który nie ma; a kto ma żywność, niech tak samo czyni». Przychodzili także celnicy, żeby przyjąć chrzest, i pytali go: «Nauczycielu, co mamy czynić?» On im odpowiadał: «Nie pobierajcie nic więcej ponad to, ile wam wyznaczono». Pytali go też i żołnierze: «A my, co mamy czynić?» On im odpowiadał: «Nad nikim się nie znęcajcie i nikogo nie uciskajcie, lecz poprzestawajcie na swoim żołdzie». Gdy więc lud oczekiwał z napięciem i wszyscy snuli domysły w sercach co do Jana, czy nie jest Mesjaszem, on tak przemówił do wszystkich: «Ja was chrzczę wodą; lecz idzie mocniejszy ode mnie, któremu nie jestem godzien rozwiązać rzemyka u sandałów. On chrzcić was będzie Duchem Świętym i ogniem.  Ma On wiejadło w ręku dla oczyszczenia swego omłotu: pszenicę zbierze do spichlerza, a plewy spali w ogniu nieugaszonym». Wiele też innych napomnień dawał ludowi i głosił dobrą nowinę”.

Chwała po Ewangelii (Ps 20, 3):

,,Alleluja. Niech ześle tobie pomoc z świątyni i niech cię wspiera z Syjonu”.

Antyfona na Ofiarowanie (Iz 24, 23; 22, 21-23):

,,Zakróluje Pan Zastępów na górze Syjon i w Jeruzalem: wobec swych starców będzie uwielbiony. V. To mówi Pan: on będzie ojcem dla mieszkańców Jeruzalem
oraz dla domu Judy. Położę klucz domu Dawidowego na jego ramieniu. R. Wobec swych starców będzie uwielbiony, alleluja. V. Wbiję go jak kołek na miejscu pewnym; i stanie się on tronem chwały dla domu swego ojca. R. Wobec swych starców będzie uwielbiony, alleluja”.

Zestawienie tabelaryczne

Część liturgii

Msza w Nadzwyczajnej Formie Rytu Rzymskiego

Msza w rycie mozarabskim

Introit/Praelegendum

Jer 29, 11. 12. 14; Ps 84, 2Iz 52, 7; Ps 67, 12; Na 1, 15
Lekcja/Lekcja z księgi prorockiej1 Tes 1, 2-10

Iz 10, 33-11, 10

Graduał i alleluja/Psallandum

Ps 43, 8-9 i Ps 129, 1-2Ps 147, 16-17
Druga lekcja/Lekcja z księgi apostolskiejBrak

Rz 15, 14-29

Ewangelia

Mt 13, 31-35Łk 3, 1-18
Chwała po EwangeliiSłowa: ,,Laus Tibi, Christe”

Ps 20, 3

Antyfona na Ofiarowanie

Ps 129, 1-2

Iz 24, 23; 22, 21-23

Antyfona na KomunięMk 11, 24

Brak

Zakończenie

Zachęcamy do podjęcia rozważań w oparciu o powyższe teksty. W rycie mozarabskim zaczął się wczoraj wieczorem (po I Nieszporach niedzielnych) pierwszy okres liturgiczny nowego roku liturgicznego (2020/2021) – Adwent. W rycie rzymskim rozpocznie się on dopiero za dwa tygodnie – 28 listopada wieczorem.

Dawid Makowski

Przekład tekstów biblijnych z NFRR pochodzi z: Mszał rzymski. Opr. Benedyktyni w Tyńcu. Poznań: Pallottinum, 1963.

Przekład tekstów biblijnych z liturgii mozarabskiej został podany według tłumaczenia Biblii Tysiąclecia (wyd. V). Niektóre teksty zawzięte z dzisiejszego tłumaczenia są przystosowane do oryginału, tj. tekstu łacińskiego. Uczyniono to w tym celu, aby tekst był bardziej zrozumiały.

[1] W rycie mozarabskim są dwa cykle czytań Adwentowych – I i II. W tym roku liturgicznym wykorzystuje się czytania z roku I.

Tags: , , , , , , , ,

Przetłumacz stronę