XXIII Niedziela po Zesłaniu Ducha Świętego w NFRR oraz Ostatnia Niedziela w rycie mozarabskim

XXIII Niedziela po Zesłaniu Ducha Świętego w NFRR oraz Ostatnia Niedziela w rycie mozarabskim

Wprowadzenie

Dzisiejsza niedzielna publikacja zawiera słowo Boże, którego przesłanie jest następujące: Bóg wysłuchuje próśb Swojego ludu (Alleluja oraz Antyfona na Ofiarowanie w Nadzwyczajnej Formie Rytu Rzymskiego) i jest on łaskawy (Introit); Wybawia On Swych wybranych z rąk przeciwników (Graduał i Lekcja z proroka w rycie mozarabskim); Gani ludzi, których dążenia są związane z doczesnością (Epistoła w rycie mozarabskim) i zachęca ich do naśladowania Pawła (Lekcja w NFRR); Chwali osoby głęboko wierzące i ufające (Ewangelia w NFRR), gdyż otrzymają oni to, o co proszą (Antyfona na Komunię).

Msza święta w Nadzwyczajnej Formie Rytu Rzymskiego

Introit (Jer 29, 11. 12. 14; Ps 84, 2):

,,Oto co mówi Pan: Ja żywię myśli w pokoju a nie udręczenia. Wzywać mnie będzie, a ja was wysłucham, i sprowadzę was do domu ze wszystkich krajów waszego wygnania. Ps. Łaskawym okazałeś się, Panie, dla Twojej ziemi; na dobre odmieniłeś los Jakuba. V. Chwała Ojcu i Synowi, i Duchowi Świętemu. Jak była na początku, teraz i zawsze, i na wieki wieków. Amen”.

Lekcja (Flp 3, 17-4, 3):

,,Bądźcie, bracia, wszyscy razem moimi naśladowcami i wpatrujcie się w tych, którzy tak postępują, jak tego wzór macie w nas. Wielu bowiem postępuje jak wrogowie krzyża Chrystusowego, o których często wam mówiłem, a teraz mówię z płaczem. Ich losem – zagłada, ich bogiem – brzuch, a chwała – w tym, czego winni się wstydzić. To ci, których dążenia są przyziemne. Nasza bowiem ojczyzna jest w niebie. Stamtąd też jako Zbawcy wyczekujemy Pana naszego Jezusa Chrystusa, który przekształci nasze ciało poniżone, na podobne do swego chwalebnego ciała, tą potęgą, jaką może On także wszystko, co jest, sobie podporządkować. Przeto, bracia umiłowani, za którymi tęsknię – radości i chwało moja! – tak stójcie mocno w Panu, umiłowani! Wzywam Ewodię i wzywam Syntychę, aby były jednomyślne w Panu. Także proszę i ciebie, prawdziwy Syzygu pomagaj im, bo one razem ze mną trudziły się dla Ewangelii wraz z Klemensem i pozostałymi moimi współpracownikami, których imiona są w księdze życia”.

Graduał (Ps 43, 8-9):

,,Tyś nas wybawił, Panie, od naszych przeciwników, a tych, co nas nienawidzą, zawstydziłeś. V. Bogiem będziemy się chlubić cały dzień i wysławiać imię Jego na wieki”.

Alleluja (Ps 129, 1-2):

,,Alleluja, alleluja. V. Z głębokości wołam do Ciebie, Panie: o Panie, wysłuchaj modlitwę moją. Alleluja”.

Ewangelia (Mt 9, 18-26):

,,W owym czasie: Gdy to Jezus mówił do nich, pewien zwierzchnik [synagogi] przyszedł do Niego i, oddając pokłon, prosił: «Panie, moja córka dopiero co skonała, lecz przyjdź i włóż na nią rękę, a żyć będzie». Jezus wstał i wraz z uczniami poszedł za nim. Wtem jakaś kobieta, która dwanaście lat cierpiała na krwotok, podeszła z tyłu i dotknęła się frędzli Jego płaszcza. Bo sobie mówiła: Żebym się choć Jego płaszcza dotknęła, a będę zdrowa. Jezus obrócił się, i widząc ją, rzekł: «Ufaj, córko! Twoja wiara cię ocaliła». I od tej chwili kobieta była zdrowa. Gdy Jezus przyszedł do domu zwierzchnika i zobaczył fletnistów oraz tłum zgiełkliwy, rzekł: «Usuńcie się, bo dziewczynka nie umarła, tylko śpi». A oni wyśmiewali Go. Skoro jednak usunięto tłum, wszedł i ujął ją za rękę, a dziewczynka wstała. Wieść o tym rozeszła się po całej tamtejszej okolicy”.

Antyfona na Ofiarowanie (Ps 129, 1-2):

,,Z głębokości wołam do Ciebie, Panie: o Panie, wysłuchaj modlitwę moją; z głębokości wołam do Ciebie, Panie”.

Antyfona na Komunię (Mk 11, 24):

,,Zaprawdę powiadam wam: wierzcie, że otrzymacie wszystko, o cokolwiek modląc się prosicie, a stanie się wam”.

Msza w rycie mozarabskim

Praelegendum (Ps 33, 22; 106, 4):

,,Niech przyjdzie na nas miłosierdzie Twoje, Panie, alleluja, jak tego oczekujemy od Ciebie, alleluja, alleluja. V. Pamiętaj o nas, Panie, gdyż masz upodobanie w swym ludzie. Przyjdź nam z pomocą. R. Jak oczekujemy od Ciebie, alleluja, alleluja. V. Chwała i cześć Ojcu i Synowi i Duchowi Świętemu na wieki wieków. Amen. R. Jak oczekujemy od Ciebie, alleluja, alleluja”.

Lekcja (Ez 34, 22-30):

,,To mówi Pan: dlatego chcę pomóc moim owcom, by już więcej nie stawały się łupem; osądzę poszczególne owce. I ustanowię nad nimi jednego pasterza, który je będzie pasł, mego sługę, Dawida. On je będzie pasł, on będzie ich pasterzem. A Ja, Pan, będę ich Bogiem, sługa zaś mój, Dawid, będzie władcą pośród nich. Ja, Pan, to powiedziałem. Zawrę z nimi przymierze pokoju, a dzikie zwierzęta wytępię z kraju, tak iż będę mogły [owce] bezpiecznie mieszkać na stepie i spać w lasach. Błogosławić im będę oraz ziemiom wokół mego wzgórza, będę zsyłał deszcz w dogodnym czasie, będzie to deszcz niosący błogosławieństwo. Drzewo polne wyda swój owoc, a ziemia wyda swój plon. Będą oni żyli bezpiecznie w swym kraju i poznają, że Ja jestem Pan, gdy skruszę kłody ich jarzma i wyrwę ich z ręki tych, którzy ich ujarzmiają. Nie będą już odtąd łupem narodów ani nie będą pożerać ich zwierzęta kraju, ale bezpiecznie będą oni żyli, przy czym nikt ich straszyć nie będzie. Sprawię, że nastanie dla nich urodzaj o wielkim rozgłosie, by już nie dręczył ich głód w kraju i by nie musieli znosić szyderstwa narodów. Wtedy poznają, że Ja, Pan, ich Bóg, jestem z nimi, oraz że oni, dom Izraela, są ludem moim – wyrocznia Pana Boga”.

Psallandum (Ps 86, 2. 3-4):

,,Zbaw sługę Twego, który ufa Tobie. Ty jesteś Bogiem moim. V. Panie, zmiłuj się nade mną, bo nieustannie wołam do Ciebie. Rozraduj życie swego sługi. R. Bo ufam Tobie:.

Epistoła (Kol 3, 1-11):

,,Bracia: Jeśliście więc razem z Chrystusem powstali z martwych, szukajcie tego, co w górze, gdzie przebywa Chrystus zasiadając po prawicy Boga. Dążcie do tego, co w górze, nie do tego, co na ziemi. Umarliście bowiem i wasze życie jest ukryte z Chrystusem w Bogu. Gdy się ukaże Chrystus, nasze życie, wtedy i wy razem z Nim ukażecie się w chwale. Zadajcie więc śmierć temu, co jest przyziemne w członkach: rozpuście, nieczystości, lubieżności, złej żądzy i chciwości, bo ona jest bałwochwalstwem. Z powodu nich nadchodzi gniew Boży na synów buntu. I wy niegdyś tak postępowaliście, kiedyście w tym żyli. A teraz i wy odrzućcie to wszystko: gniew, zapalczywość, złość, znieważanie, haniebną mowę od ust waszych! Nie okłamujcie się nawzajem, boście zwlekli z siebie dawnego człowieka z jego uczynkami, a przyoblekli nowego, który wciąż się odnawia ku głębszemu poznaniu [Boga], według obrazu Tego, który go stworzył. A tu już nie ma Greka ani Żyda, obrzezania ani nieobrzezania, barbarzyńcy, Scyty, niewolnika, wolnego, lecz wszystkim we wszystkich [jest] Chrystus”.

Ewangelia (Łk 20, 9-18):

,,W owym czasie: zaczął Jezus mówić do ludu tę przypowieść: «Pewien człowiek założył winnicę, oddał ją w dzierżawę rolnikom i wyjechał na dłuższy czas. W odpowiedniej porze wysłał sługę do rolników, aby mu oddali jego część z plonu winnicy. Lecz rolnicy obili go i odesłali z niczym. Ponownie posłał drugiego sługę. Lecz i tego obili, znieważyli i odesłali z niczym. Posłał jeszcze trzeciego; tego również pobili do krwi i wyrzucili. Wówczas rzekł pan winnicy: “Co mam począć? Poślę mojego syna ukochanego, chyba go uszanują”. Lecz rolnicy, zobaczywszy go, naradzali się między sobą mówiąc: “To jest dziedzic, zabijmy go, a dziedzictwo stanie się nasze”. I wyrzuciwszy go z winnicy, zabili. Co więc uczyni z nimi właściciel winnicy? Przyjdzie i wytraci tych rolników, a winnicę da innym». Gdy to usłyszeli, zawołali: «Nie, nigdy!» On zaś spojrzał na nich i rzekł: «Cóż więc znaczy to słowo Pisma: Właśnie ten kamień, który odrzucili budujący, stał się głowicą węgła? Każdy, kto upadnie na ten kamień, rozbije się, a na kogo on spadnie, zmiażdży go»”.

Chwała po Ewangelii (Ps 135, 3):

,,Alleluja. V. Chwalcie Pana, bo dobry jest Pan, śpiewajcie Jego imieniu, bo łaskawe. R. Alleluja”.

Antyfona na Ofiarowanie (Ba 3, 24-25. 38; 4, 21-28):

,,V. Słuchaj Izraelu, jakże wielki jest dom Boga, jakże obszerne miejsce posiadłości Jego! Wielki i nie mający końca, wysoki i niezmierzony i zaczął przebywać wśród ludzi sam Pan nasz, alleluja. V. Miejcie ufność, dzieci, wołajcie do Boga, a wyrwie was z mocy, z ręki nieprzyjaciół. Okaże wam [to] prędko Przedwieczny, wasz Zbawca. R. I zaczął przebywać wśród ludzi sam Pan nasz, alleluja”.

Zestawienie tabelaryczne

Część liturgii

Msza w Nadzwyczajnej Formie Rytu RzymskiegoMsza w rycie mozarabskim
Introit/PraelegendumPs 33, 22; 106, 4

Jer 29, 11. 12. 14; Ps 84, 2

Lekcja/Lekcja z księgi prorockiej

Flp 3, 17-4, 3Ez 34, 22-30
Graduał i alleluja/PsallandumPs 43, 8-9 i Ps 129, 1-2

Ps 86, 2. 3-4

Druga lekcja/Lekcja z księgi apostolskiej

BrakKol 3, 1-11
EwangeliaMt 9, 18-26

Łk 20, 9-18

Chwała po Ewangelii

Słowa: ,,Laus Tibi, Christe”Ps 135, 3
Antyfona na OfiarowaniePs 129, 1-2

Ba 3, 24-25. 38; 4, 21-28

Zakończenie

Zachęcamy do rozważenia słowa Bożego przy pomocy tej publikacji. Zawiera ona liturgię słowa i antyfony z dwóch rytów Kościoła – liturgii rzymskiej w formie nadzwyczajnej i liturgii mozarabskiej.

Dawid Makowski

 

Przekład tekstów biblijnych z NFRR pochodzi z: Mszał rzymski. Opr. Benedyktyni w Tyńcu. Poznań: Pallottinum, 1963.

Przekład tekstów biblijnych z liturgii mozarabskiej został podany według tłumaczenia Biblii Tysiąclecia (wyd. V). Niektóre teksty zawzięte z dzisiejszego tłumaczenia są przystosowane do oryginału, tj. tekstu łacińskiego. Uczyniono to w tym celu, aby tekst był bardziej zrozumiały.

Tags: , , , , ,

Przetłumacz stronę