XXIV Niedziela po Zesłaniu Ducha Świętego w NFRR oraz II Niedziela Adwentu w rycie mozarabskim

XXIV Niedziela po Zesłaniu Ducha Świętego w NFRR oraz II Niedziela Adwentu w rycie mozarabskim

,,JAM JEST ALFA I OMEGA – PIERWSZY I OSTATNI, KTÓRY JEST, KTÓRY BYŁ I KTÓRY PRZYJDZIE”

Wprowadzenie

Dzisiaj Kościół przeżywa Ostatnią Niedzielę roku liturgicznego 2019/2020 (NFRR) oraz II Niedzielę Adwentu (ryt mozarabski). Nie tylko w rycie mozarabskim jest już Adwent, ten okres liturgiczny jest już przeżywany m.in. w rycie mediolańskim. Pada zatem pytanie: czy te dwie liturgie, a w dodatku dwa okresy liturgiczne mogą się łączyć? Odpowiedź widnieje poniżej.

Słowo przypadające na obchód XXIV Niedzieli po Zesłaniu Ducha Świętego oraz II Niedzieli Adwentu ma następujące przesłanie: Pan przychodzi z pomocą do tych, co go wzywają (Psallendum, Introit, Graduał, Alleluja); ponadto zapewnia, że ufna modlitwa pozwala otrzymać to, o co się prosi (Antyfona na Komunię); dlatego Apostoł się modli za powierzony mu lud, aby każdy z nich przynosił Bogu owoce ze swego życia (Lekcja); Chrystus przestrzega przed fałszywymi Apostołami i zapowiada zburzenie Jerozolimy oraz koniec świata (Ewangelia rytu rzymskiego), a także wskazuje na to, że to On jest Mesjaszem (Ewangelia rytu mozarabskiego).

Msza święta w Nadzwyczajnej Formie Rytu Rzymskiego

Introit (Jer 29, 11. 12. 14; Ps 84, 2):

,,Oto co mówi Pan: Ja żywię myśli pokoju a nie udręczenia. Wzywać mnie będziecie, a ja was wysłucham, i sprowadzę was do domu ze wszystkich krajów waszego wygnania. Ps. Łaskawym się okazałeś Pani, dla Twej ziemi; na dobre odmieniłeś los Jakuba. V. Chwała Ojcu i Synowi i Duchowi Świętemu, jak była na początku i teraz, i zawsze, i na wieki wieków. Amen”.

Lekcja (Kol 1, 9-14)

,,Bracia: Nie przestajemy się modlić za was i prosić, abyście napełnieni byli poznaniem woli Bożej we wszelkiej mądrości i pojmowaniu duchowym. Abyście też postępowali w sposób godny Boga, podobając Mu się we wszystkim, przynosząc owoc przez każdy dobry uczynek i wzrastając w poznawaniu Boga. A umocnieni wszelką mocą według potęgi chwały Jego, ku wszelkiej cierpliwości i stateczności z radością, dzięki czyńcie Bogu Ojcu, że nas uczynił godnymi, abyśmy się stali uczestnikami dziedzictwa świętych w światłości. (Bóg) wybawił nas z mocy ciemności i przeniósł do Królestwa Syna umiłowania swego. W nim mamy odkupienie przez krew Jego, odpuszczenie grzechów”.

Graduał (Ps 43, 8-9):

,,Tyś nas wybawił, Panie, od naszych przeciwników, a tych, co nas nienawidzą, zawstydziłeś. V. Bogiem będziemy się chlubić cały dzień i wysławiać imię Jego na wieki”.

Alleluja (Ps 129, 1-2):

,,Alleluja, alleluja. V. Z głębokości wołam do Ciebie, Panie: o Panie, wysłuchaj modlitwę moją. Alleluja”.

Ewangelia (Mt 24, 15-35):

,,Onego czasu: Rzekł Jezus uczniom swoim: <<Gdy ujrzycie brzydotę spustoszenia, zalegającą miejsce święte, a przepowiedzianą przez Daniela proroka (kto czyta, niech zrozumie), wtedy ci, którzy są w Judei, niech uciekają w góry; a kto jest na dachu, niech nie zstępuje, aby coś wziąć z domu swego; a kto jest na roli, niechaj nie wraca, by zabrać płaszcz swój. A biada brzemiennym i karmiącym w one dni. Będzie bowiem naówczas wielki ucisk, jakiego nie było od początku świata aż dotąd, ani nie będzie. I gdyby nie zostały skrócone owe dni, nikt nie byłby zachowany, lecz dla wybranych będą skrócone dni owe. Wtedy jeśliby wam kto rzekł: Oto tu jest Chrystus, albo tam – nie wierzcie. Powstaną bowiem fałszywi chrystusowie i prorocy i czynić będą znaki wielkie i cuda, tak aby w błąd byli wprowadzeni (jeśli to może być) nawet i wybrani. Otom wam przepowiedział. Jeśliby wam tedy rzekli: oto na pustyni jest – nie wychodźcie; oto we wnętrzu domów – nie wierzcie. Albowiem jak błyskawica zabłyśnie od wschodu, a widna jest aż na zachodzie, tak będzie i przyjście Syna Człowieczego. Gdziekolwiek było ciało, tam się zgromadzą i orły. A natychmiast po udręczeniu owych dni słońce się zaćmi i księżyc nie da światłości swojej, a gwizdy spadać będą z nieba i moce niebieskie poruszone będą. A wówczas ukaże się na niebiosach znak Syna Człowieczego i wtedy płakać będą wszystkie pokolenia ziemi. I ujrzą Syna Człowieczego przychodzącego w obłokach niebieskich z mocą wielką i majestatem. I pośle Aniołów swoich z trąbą i głosem wielkim, i zgromadzą wybranych z czterech stron świata, od szczytu niebios aż do krańców ich. A od figowego drzewa uczcie się podobieństwa. Gdy już gałąź jego staje się miękka i wypuszcza liście, wiecie, że blisko jest lato. Tak i wy, gdy ujrzycie to wszystko, wiedzcie, że blisko jest, w drzwiach. Zaprawdę powiadam wam, nie przeminie to pokolenie, dopóki nie stanie się to wszystko. Niebo i ziemia przeminą, ale słowa moje nie przeminą>>”.

Antyfona na Ofiarowanie (Ps 129, 1-2):

,,Z głębokości wołam do Ciebie, Panie: o Panie, wysłuchaj modlitwę moją; z głębokości wołam do Ciebie, Panie”.

Antyfona na Komunię (Mk 11, 24):

,,Zaprawdę powiem wam: wierzcie, że otrzymacie wszystko, o cokolwiek modląc się prosicie, a stanie się wam”.

Liturgia w rycie mozarabskim

Praelegendum (Iz 52, 7; Ps 67, 12; Na 1, 15):

,,Oto z góry przybywa zwiastun dobrej nowiny, alleluja, i ten, który ogłasza pokój, alleluja. Świętuj Judo swoje święta alleluja i dotrzymaj obietnic złożonych Panu, alleluja. V. Pan wkłada w jego usta potężne słowa. R. I dotrzymaj obietnic złożonych Panu, alleluja. V. Chwała i cześć Ojcu i Synowi i Duchowi Świętemu na wieki wieków. Amen. R. I dotrzymuj obietnic złożonych Panu, alleluja”.

Lekcja (Iz 51, 7-12)

To mówi Pan: Słuchajcie Mnie, znawcy sprawiedliwości, narodzie biorący do serca moje Prawo! Nie lękajcie się zniewagi ludzkiej, nie dajcie się zastraszyć ich obelgami. Bo robak stoczy ich jak odzież, i mole zgryzą ich jak wełnę; moja zaś sprawiedliwość przetrwa na wieki i zbawienie moje z pokolenia w pokolenie. Przebudź się, przebudź! Przyoblecz się w moc, o ramię Pańskie! Przebudź się, jak za dni minionych, w czasie zamierzchłych pokoleń. Czyżeś nie Ty poćwiartowało Rahaba, przebiło Smoka? Czyżeś nie Ty osuszyło morze, wody Wielkiej Otchłani uczyniło drogę z dna morskiego, aby przejść mogli wykupieni? Odkupieni więc przez Pana powrócą i przybędą na Syjon z radosnym śpiewaniem, ze szczęściem wiecznym na twarzach. Osiągną radość i szczęście; ustąpi smutek i wzdychanie. Ja i tylko Ja jestem twym pocieszycielem. Kimże ty jesteś, że drżysz przed człowiekiem śmiertelnym i przed synem człowieczym, z którym się obejdą jak z trawą?”

Psallendum (Ps 80, 3. 2):

,,Wzbudź Twą potęgę i przyjdź nam na pomoc. V. Posłuchaj, Pasterzu Izraela, Ty, co jak trzodę wiedziesz ród Józefa. R. I przyjdź nam na pomoc”.

Epistoła (Rz 13, 1-8):

,,Bracia: Każdy niech będzie poddany władzom, sprawującym rządy nad innymi. Nie ma bowiem władzy, która by nie pochodziła od Boga, a te, które są, zostały ustanowione przez Boga. Kto więc przeciwstawia się władzy – przeciwstawia się porządkowi Bożemu. Ci zaś, którzy się przeciwstawili, ściągną na siebie wyrok potępienia. Albowiem rządzący nie są postrachem dla uczynku dobrego, ale dla złego. A chcesz nie bać się władzy? Czyń dobrze, a otrzymasz od niej pochwałę. Jest ona bowiem dla ciebie narzędziem Boga, [prowadzącym] ku dobremu. Jeżeli jednak czynisz źle, lękaj się, bo nie na próżno nosi miecz. Jest bowiem narzędziem Boga do wymierzenia sprawiedliwej kary temu, który czyni źle. Należy więc jej się poddać nie tylko ze względu na karę, ale ze względu na sumienie. Z tego samego też powodu płacicie podatki. Bo ci, którzy się tym zajmują, z woli Boga pełnią swój urząd. Oddajcie każdemu to, mu się należy: komu podatek – podatek, komu cło – cło, komu uległość – uległość, komu cześć – cześć. Nikomu nie bądźcie nic dłużni poza wzajemną miłością. Kto bowiem miłuje bliźniego, wypełnił Prawo”.

Ewangelia (Mt 11, 2-15):

W owym czasie: [Kiedy – przyp. autora] Jan, skoro usłyszał w więzieniu o czynach Chrystusa, posłał swoich uczniów  z zapytaniem: «Czy Ty jesteś Tym, który ma przyjść, czy też innego mamy oczekiwać?»  Jezus im odpowiedział: «Idźcie i oznajmijcie Janowi to, co słyszycie i na co patrzycie: niewidomi wzrok odzyskują, chromi chodzą, trędowaci doznają oczyszczenia, głusi słyszą, umarli zmartwychwstają, ubogim głosi się Ewangelię. A błogosławiony jest ten, kto we Mnie nie zwątpi». Gdy oni odchodzili, Jezus zaczął mówić do tłumów o Janie: «Coście wyszli oglądać na pustyni? Trzcinę kołyszącą się na wietrze? Ale coście wyszli zobaczyć? Człowieka w miękkie szaty ubranego? Oto w domach królewskich są ci, którzy miękkie szaty noszą.  Po coście więc wyszli? Proroka zobaczyć? Tak, powiadam wam, nawet więcej niż proroka. On jest tym, o którym napisano: Oto Ja posyłam mego wysłańca przed Tobą, aby Ci przygotował drogę. Zaprawdę, powiadam wam: Między narodzonymi z niewiast nie powstał większy od Jana Chrzciciela. Lecz najmniejszy w królestwie niebieskim większy jest niż on. A od czasu Jana Chrzciciela aż dotąd królestwo niebieskie doznaje gwałtu i ludzie gwałtowni zdobywają je. Wszyscy bowiem Prorocy i Prawo prorokowali aż do Jana.  A jeśli chcecie przyjąć, to on jest Eliaszem, który ma przyjść. Kto ma uszy, niechaj słucha!”

Chwała po Ewangelii:

,,Alleluja. V. Zwróć, ku nam Boże oblicze swoje, a lud Twój rozraduje się w Tobie. R. Alleluja”.

Antyfona na Ofiarowanie[1]:

,,Wiele ludów przyjdzie do ciebie, alleluja, a królowie narodów wejdą przez bramy twoich bram i będziesz nazwany miastem Pańskim, bądź wierny Syjonie, nie będziesz już nigdy opuszczony, alleluja, alleluja. V. Tak mówi Pan: Zostawię w pokoju, władców twoich Syjonie, a kapłanów twoich w radości, i będą się radować wasze mury ze zbawienia twego na wieki wieków. R. Bądź wierny Syjonie, nie będziesz już nigdy opuszczony, alleluja, alleluja”.

Porównanie tabelaryczne

Część liturgii

Msza święta w Nadzwyczajnej Formie Rytu Rzymskiego

Msza święta w rycie mozarabskim

Introit/Praelegendum

Jer 29, 11. 12. 14; Ps 84, 2

Iz 52, 7; Ps 67, 12; Na 1, 15

Pierwsze czytanie/Lekcja z Księgi prorockiej

Kol 1, 9-14Iz 51, 7-12
Graduał i Alleluja/PsallendumPs 43, 8-9 i Ps 129, 1-2

Ps 80, 3. 2

Drugie czytanie/Lekcja z Księgi apostolskiej

BrakRz 13, 1-8
EwangeliaMt 24, 15-35

Mt 11, 2-15

Chwała po Ewangelii

Słowa: ,,Laus Tibi, Christe”Słowa: ,, Alleluja. V. Zwróć, ku nam Boże oblicze swoje, a lud Twój rozraduje się w Tobie. R. Alleluja”
Antyfona na OfiarowaniePs 129, 1-2

Zob. przypis 1.

Antyfona na KomunięMk 11, 24

Brak

Zakończenie

Zachęcamy do podjęcia rozważań na podstawie powyższych fragmentów. Ponadto zachęcamy do podzielenia się swoją opinią dotyczącą dotychczasowej działalności tego portalu. Zespół ,,Z pasji do liturgii” życzy miłej i błogosławionej niedzieli!

Dawid Makowski

Przekład tekstów biblijnych z NFRR pochodzi z: Mszał rzymski. Opr. Benedyktyni w Tyńcu. Poznań: Pallottinum, 1963.

Przekład tekstów biblijnych z liturgii mozarabskiej został podany według tłumaczenia Biblii Tysiąclecia (wyd. V). Niektóre teksty zawzięte z dzisiejszego tłumaczenia są przystosowane do oryginału, tj. tekstu łacińskiego. Uczyniono to w tym celu, aby tekst był bardziej zrozumiały.

[1] Ciężko ocenić skąd pochodzą te słowa. Zapisy w źródle ujawniają tylko początek tych słów, który pochodzi z 60 rozdziału Księgi Izajasza (werset 3). Podobnie rzecz się ma z dzisiejszą ,,chwałą po Ewangelii”.

Tags: , , , , , ,

Przetłumacz stronę