Teologia IV Modlitwy Eucharystycznej – Postsanctus (cz. IV)

Omnibus enim misericórditer subvenísti, ut te quæréntes invenírent.

W miłosierdziu swoim pospieszyłeś
z pomocą wszystkim ludziom, aby Ciebie szukali i znaleźli.

Kapłan mówi, że Bóg pospieszył w swoim miłosierdziu ku każdemu człowiekowi[1]. Jan pisze bowiem: „Tak bowiem Bóg umiłował świat, że Syna swego Jednorodzonego dał, aby każdy, kto w Niego wierzy, nie zginął, ale miał życie wieczne” (J 3, 16). Owo umiłowanie świata polegało na tym, że Bóg zlitował się nad człowiekiem i w swoim miłosierdziu udzielił mu łaski dostąpienia szczęścia życia wiecznego, gdy posłał Syna, by ten przywrócił mu utracone życie[2]. Mówi się, że Bóg pośpieszył, aby wskazać na Jego troskę o człowieka, gdyż nigdy nie był bierny wobec człowieka, ale zawsze się o niego troszczył[3]. Dzięki misterium paschalnemu świat dostrzegł, że Bóg pomógł mu łaską, która najpierw napełniła łono Najświętszej Maryi Panny, a następnie zlała na ludzi zdroje Bożych darów, jak jest napisane: „Z jego pełności wszyscyśmy otrzymali – łaskę po łasce” (J 1, 16). Bóg jest bowiem źródłem łask wszelakich[4]. Mówi się tutaj o pospieszeniu z pomocą wszystkim ludziom, ponieważ łaska została dana całemu światu[5]. Inną sprawą jest natomiast to, że głupcy nią wzgardzili (por. Mdr 13, 1). Ci zaś, którzy ją przyjęli, otrzymali moc stania się dziećmi Bożymi (por. J 1, 12). W tym celu Apostołowie wyruszyli na wszelkie krańce świata, aby głosić orędzie zbawienia każdemu narodowi (por. Mt 28, 19-20). Nieustannie rozbrzmiewa bowiem polecenie Izajasza: „Szukajcie Pana, gdy się pozwala znaleźć” (Iz 55, 6). Czym jest owo „pozwolenie”? Jest to czas ziemskiego życia, w którym należy szukać Boga[6]. Kto zaś zacznie szukać, ten też znajdzie (por. Mt 7, 7).

Dawid Makowski

[1] MRpol, s. 329*.

[2] Zob. Alcuinus: In Evangelium Joannis, III, 16 (PL, C, 782-783).

[3] Zob. Stephanus Baluzius: Exorcismi et excommunicationes, I (PL, LXXXVII, 931).

[4] Zob. Beda Venerabilis: In Evangelium S. Joannis, XVII (PL, XCII, 894).

[5] Zob. Ratramnus Corbeiensis: De prædestinatione Dei, II (PL, CXXI, 47).

[6] Zob. Haymo Halberstatensis: Commentaria in Isaiam, LV (PL, CXVI, 1003).

Liturgia jest pasjonująca, a jej teksty zawierają mnóstwo treści teologicznych. Poznajmy je!

Dawid Makowski

AUTOR SERII

Więcej takich treści! situs slot jacktoto situs toto slot resmi jacktoto toto togel jacktoto situs toto toto slot jacktoto link slot kawi898 situs togel situs toto jacktoto situs toto toto togel jacktoto situs gacor jacktoto slot gacor situs toto toto slot slot resmi togel 4d jacktoto
Wesprzyj nas!
Zaobserwuj nas!

Aplikacja projektu „Z pasji do liturgii”

Szósta rocznica powstania naszego projektu jest dobrym momentem na to, aby udostępnić dla Was coś nowego. Pracowaliśmy nad tym od miesięcy, ale dzięki[…]

Modlitwa powszechna – XXIV Niedziela Zwykła

Panu Bogu, który w Piśmie Świętym daje nam Słowo trwające na wieki, abyśmy czerpali z niego naukę na naszą codzienność, przedstawmy wszystkie ufne prośby,[…]

Informacje z życia Kościoła: Wytyczne Czeskiej Konferencji Biskupów o miejscu sprawowania sakramentu spowiedzi

Czeska Konferencja Biskupów wydała wytyczne na temat miejsca sprawowania sakramentu pokuty i pojednania, ze szczególnym uwzględnieniem ochrony małoletnich. Jak podaje dokument, bazuje[…]

Przetłumacz stronę