O modlitwie różańcowej

Odmawianie Różańca świętego jest najpiękniejszym, najmilszym oraz najprzyjemniejszym nabożeństwem dla Matki Bożej. Najświętsza Maryja Panna podając św. Dominikowi ten cudowny zadatek zbawienia i życia, powiedziała:

,,Fili mei Dominice, praedica rosarium meum, nam haec formula orandi est mihi gratissma”.

Odmawiając pobożnie te modlitwy, niebo się weseli, cieszą się aniołowie, pierzchają złe duchy i drży piekło. Święty Atanazy modlitwę ,,Zdrowaś Maryja”, nazywa capacissimum et splendidissimum hymnum. Często wprawdzie odmawiamy Różaniec, lecz jakże rzadko z pobożnością! Nie miłym będzie wianek dla Matki Bożej, jeżeli róże, z których go uplatamy, będą pełne cierni i pozbawione przyjemnej woni, tj. gdy ,,Zdrowaś Maryja” odmawiamy w zupełnym rozproszeniu ducha i bez należnej gorliwości. Jeżeli chcemy aby ten Różaniec podobał się Maryi, starajmy się go pobożnie i z uwagą odmawiać. Przy każdym nowym ,,Zdrowaś Maryja”, powinna wzrastać nasza gorliwość i pobożność. Lepiej jedno ,,Zdrowaś Maryja” zmówić pobożnie, aniżeli dziesięć źle i z roztargnieniem.

Różaniec jest najpiękniejszą księgą do nabożeństwa. Zawiera on bowiem najlepsze, najpiękniejsze i najważniejsze modlitwy Chrześcijan – ,,Ojcze nasz” (czyli modlitwę Pańską), ,,Zdrowaś Maryja” (czyli pozdrowienie anielskie) i skład apostolski. Odmawiając Różaniec uprzytomniamy tajemnice: radosną, bolesną i chwalebną. Każdą z nich na cześć Maryi dołączamy do wieńca, który poprzez te modlitwy uplatamy. Jest to wieniec z istotnie pięknych kwiatów, który staje się korną czci i chwały dla Matki Bożej. Nie dajmy się niczym odwieść od pobożnego zwyczaju odmawiania Różańca! W domu bowiem, w którym milknie nabożeństwa Różańca, niknie też zwykle karność i porządek, a wdziera się oziębłość, która otwiera drzwi dla każdego grzechu i występku ludzkiego.

Ileż to już łask otrzymaliśmy przez odmawianie Różańca! Przez pobożne odmawianie Różańca, ubłagano zwycięstwo Chrześcijan nad Turkami pod Lepantem, stłumiono zgubną herezję Albigensów i wiele innych dobrodziejstw otrzymano. Przez nabożeństwo Różańca świętego i my pokonamy zawziętego wroga dusz naszych, dochowamy prawdziwej wiary i zyskamy nieustanną opiekę Matki Bożej. Nie zważajmy przeto na lekceważących i szydzących nieprzyjaciół Różańca świętego. Ich naigrywanie jest dla nas zaszczytem większym, niż ich pochwały. Odmawiajmy więc te modlitwy często i z pobożnością. Niech nam jednak nie zależy na tym, ile razy dziennie odmówiliśmy Różaniec, lecz czy odmówiliśmy go z pobożnością.

Ks. Aloizy Röggl

(Opat Infułat Premonstratensów)

Powyższy tekst pochodzi z książki autora pt. ,,Podręcznik do ambony i konfesjonału z dodatkiem zbawiennych uwag dla szczególnych rodzajów penitentów” z 1893 r. (s. 214-215).

jacktoto jacktoto situs toto link slot gacor jacktoto jacktoto situs toto situs toto situs resmi slot 4d toto togel toto togel jacktoto jacktoto toto slot toto togel jacktoto link slot link togel jacktoto jacktoto situs togel situs toto situs toto togel jacktoto toto togel toto togel 4d link togel kawi898 jacktoto
Współpracujemy z:
Wesprzyj nas!
Zaobserwuj nas!

Teologiczny kontekst odnowy funkcji i posług liturgicznych

Temat święceń niższych i subdiakonatu, tak szeroko poruszany przez biskupów, nie stał się jednak tematem prac soborowych (Paulus VI, 1972, 529). Kwestia reformy[…]

Powstanie i wczesny rozwój tonsury

Choć jeszcze w V w. nie istniał jeszcze obowiązek przyjmowania tonsury, to zmieniło się to oficjalnie w kolejnym stuleciu, kiedy w 595 r. wprowadził go papież Grzegorz Wielki[…]

Święci Apostołowie Piotr i Paweł w tekstach Mszy ku ich czci

Czcząc świętych, Kościół zauważa przede wszystkim to, że w ich życiu objawiało się pierwszeństwo Bożego działania, gdyż to On, który jest pełnią świętości, dzieli[…]

Przetłumacz stronę