Columba Marmion (ur. 1 kwietnia 1858 w Dublin, zm. 30 stycznia 1923 w Maredsous) był irlandzkim benedyktynem, opatem opactwa Maredsous w Belgii, wybitnym kierownikiem duchowym oraz jednym z ważniejszych przedstawicieli duchowości liturgicznej przełomu XIX i XX wieku. Choć nie był liturgistą w ścisłym znaczeniu tego słowa ani organizatorem Ruchu Liturgicznego jak Lambert Beauduin, jego pisma wywarły ogromny wpływ na rozwój duchowości opartej na liturgii i teologii misterium Chrystusa.
Marmion kształcił się w Irlandii, następnie wstąpił do benedyktyńskiego opactwa Maredsous, które należało do głównych centrów odnowy liturgicznej w Europie. Jako mnich i późniejszy opat podkreślał, że źródłem życia chrześcijańskiego jest uczestnictwo w życiu Chrystusa obecnego w liturgii Kościoła. Cała jego duchowość koncentrowała się wokół idei zjednoczenia z Chrystusem poprzez sakramenty, modlitwę liturgiczną oraz życie Kościoła.
Największe znaczenie miały jego dzieła poświęcone Chrystusowi: Christ the Life of the Soul (,,Chrystus życiem duszy”), Christ in His Mysteries (,,Chrystus w swoich tajemnicach”), Christ the Ideal of the Monk (,,Chrystus ideałem mnicha”).
W książkach tych Marmion rozwijał teologię życia nadprzyrodzonego opartą na uczestnictwie w misterium Chrystusa celebrowanym w roku liturgicznym. Ukazywał liturgię nie jako zbiór rubryk czy ceremonii, ale jako żywe działanie Chrystusa w Kościele. Szczególnie mocno podkreślał znaczenie roku liturgicznego, Mszy św., Liturgii Godzin, sakramentów oraz duchowego uczestnictwa wiernych w tajemnicy Chrystusa.
Wpływ Marmiona na Ruch Liturgiczny był przede wszystkim duchowy i teologiczny, silnie chrystocentryczny. Jego pisma pomogły wielu kapłanom, zakonnikom i świeckim odkryć liturgię jako centrum życia chrześcijańskiego. Oddziaływał na środowiska benedyktyńskie w Belgii, Francji i Niemczech, które później odegrały ważną rolę w przygotowaniu reform liturgicznych XX wieku oraz w późniejszej teologii soborowej.
Marmion wywarł także wpływ na kilku późniejszych papieży. Jan Paweł II nazwał go jednym z największych mistrzów duchowości współczesnej, a w 2000 roku został beatyfikowany przez Kościół katolicki.
Dawid Makowski
