Pius Parsch (ur. 18 maja 1884 w Olomouc — wówczas Austro-Węgry, zm. 11 marca 1954 w Klosterneuburg) był austriackim kanonikiem regularnym św. Augustyna, duszpasterzem i jednym z najważniejszych popularyzatorów Ruchu Liturgicznego w XX wieku. Należał do grona tych reformatorów, którzy starali się przenieść idee odnowy liturgicznej z klasztorów i środowisk akademickich do zwyczajnego życia parafialnego. Dzięki swojej działalności duszpasterskiej wywarł ogromny wpływ na przygotowanie wiernych do bardziej świadomego uczestnictwa w liturgii, co później stało się jednym z głównych tematów soboru.
Parsch działał głównie w opactwie Klosterneuburg pod Wiedniem. Po doświadczeniach I wojny światowej doszedł do przekonania, że odnowa życia chrześcijańskiego musi dokonywać się poprzez powrót do Biblii i liturgii. Rozwinął program duszpasterski określany często jako „liturgia ludowa” (Volksliturgie), którego celem było uczynienie liturgii bardziej zrozumiałą i duchowo dostępną dla zwykłych wiernych.
Najważniejszym elementem jego działalności było propagowanie aktywnego uczestnictwa świeckich w celebracji liturgicznej. Parsch zachęcał wiernych do korzystania z mszałów z tekstem w języku narodowym, wspólnego włączania się w śpiew, recytowania i dialogowania z kapłanem, rozumienia czytań biblijnych i modlitw oraz świadomego przeżywania roku liturgicznego. Jego myśl opierała się na liturgii i Piśmie Świętym. Dlatego często mówi się o jego programie jako o „biblijno-liturgicznej odnowie Kościoła”. Parsch uważał, że wierni powinni być karmieni zarówno słowem Bożym, jak i liturgią Kościoła, ponieważ oba te elementy prowadzą do żywego spotkania z Chrystusem.
Jego działalność miała bardzo praktyczny charakter. Organizował Msze dialogowane, nabożeństwa biblijne, katechezy liturgiczne oraz publikował liczne materiały pomagające wiernym uczestniczyć w celebracji. Szczególne znaczenie miało czasopismo Bibel und Liturgie, które stało się jednym z ważnych organów Ruchu Liturgicznego w krajach niemieckojęzycznych.
Wydawał on również książki. W swoich książkach Parsch wyjaśniał sens roku liturgicznego, Eucharystii, Liturgii Godzin i symboliki obrzędów, starając się uczynić liturgię zrozumiałą dla przeciętnego wiernego. Jego styl był prosty, duszpasterski i nastawiony na praktyczne zastosowanie.
Dawid Makowski
