Artykuł omawia rozwój ruchu liturgicznego na świecie około 1951 roku, podkreślając przejście od badań naukowych do działań duszpasterskich. Wskazuje na trzy główne problemy: reformę liturgii Wielkiej Soboty, wprowadzenie języków narodowych oraz zmianę brewiarza. Opisuje także sytuację w różnych krajach i rozwój badań nad liturgią i muzyką kościelną. Autor zwraca również uwagę na chaos w polskich śpiewach mszalnych i proponuje jego rozwiązanie poprzez ujednolicenie tekstów oraz wprowadzenie kilku stałych melodii.
Opr. Dawid Makowski
Tekst: Wierusz-Kowalski, Jan. 1952. „Ruch Liturgiczny Za Granicą”. Ruch Biblijny I Liturgiczny 5 (1):83–86. https://doi.org/10.21906/rbl.2470.
