Michał Kordel (1892-1936) był jednym z najważniejszych przedstawicieli polskiego Ruchu Liturgicznego okresu międzywojennego. Był kapłanem archidiecezji krakowskiej, doktorem teologii i wykładowcą liturgiki w krakowskich seminariach. W swojej działalności pozostawał pod silnym wpływem ks. Jana Korzonkiewicza.
Największe znaczenie miała jego działalność organizacyjna i wydawnicza. W 1928 r. założył Koło Miłośników Liturgii, a w 1929 r. rozpoczął wydawanie „Mysterium Christi” – pierwszego w Polsce czasopisma poświęconego w całości problematyce liturgicznej. Pismo stało się miejscem współpracy polskich liturgistów oraz łącznikiem między polskim środowiskiem a rozwijającym się Ruchem Liturgicznym na Zachodzie. Ukazywało się do 1939 r.
Kordel szczególnie podkreślał potrzebę świadomego i czynnego uczestnictwa wiernych w liturgii. Uważał, że nie wystarczy poprawne wykonywanie obrzędów – wierni powinni rozumieć ich znaczenie i rzeczywiście uczestniczyć w modlitwie Kościoła. Temu celowi służyły również jego publikacje przeznaczone dla świeckich, m.in. „Służba Boża” oraz późniejszy „Mszał niedzielny i świąteczny”.
Jego znaczenie dla polskiego Ruchu Liturgicznego było więc wyjątkowe: połączył liturgikę naukową z działalnością duszpasterską i organizacyjną. Dzięki „Mysterium Christi” stworzył faktyczne centrum polskiej odnowy liturgicznej i umożliwił wymianę myśli między jej przedstawicielami. Z tego względu należy go zaliczyć do drugiej generacji polskiego Ruchu Liturgicznego i jego najważniejszych organizatorów.
Opr. Dawid Makowski
