Gerard Szmyd (1885-1938) był jednym z najwybitniejszych przedstawicieli lwowskiego nurtu polskiego Ruchu Liturgicznego. Był kapłanem, liturgistą, katechetą i duszpasterzem. Od 1930 r. pełnił funkcję proboszcza parafii św. Marii Magdaleny we Lwowie, gdzie próbował oprzeć całe duszpasterstwo parafialne na liturgii. Jego działalność była więc szczególnie praktyczna: nie ograniczał się do pisania o liturgii, lecz starał się wprowadzać jej zasady w codzienne życie parafii.
Szmyd publikował podręczniki liturgiki, przygotowywał mszaliki oraz pomoce dla wiernych. Jego Liturgika katolicka ukazała się w 1928 r., a później była wielokrotnie wznawiana. W 1937 r. wydał również „Życie chrześcijanina z Chrystusem w Kościele i liturgii”, podręcznik religii, w którym liturgia została przedstawiona jako integralna część chrześcijańskiego życia. Omawiał w nim m.in. Mszę świętą, język liturgiczny, muzykę, sposób uczestniczenia wiernych oraz znaczenie Eucharystii dla życia wspólnoty.
Szmyd reprezentował zatem bardzo charakterystyczny kierunek Ruchu Liturgicznego: liturgia miała stać się podstawą całego duszpasterstwa. W praktyce oznaczało to udostępnianie wiernym mszalików, recytowanie odpowiedzi podczas Mszy, rozwój śpiewu gregoriańskiego i uroczystej liturgii parafialnej.
Opr. Dawid Makowski
