Embolizm prefacyjny jest tą częścią liturgii, która zawiera w sobie szczególny motyw dziękczynienia, zanoszony do Ojca przez Syna w Duchu Świętym. Często wierni nie zwracają na niego uwagi, co jest błędem, gdyż zawiera on w sobie ważne treści, które poniżej zostały przybliżone.
Tekst polski:
„Albowiem przez tajemnicę Wcielonego Słowa zajaśniał oczom naszej duszy nowy blask Twojej światłości; abyśmy poznając Boga w widzialnej postaci, zostali przezeń porwani do umiłowania rzeczy niewidzialnych”[1].
Objaśnienie:
Pierwsza prefacja o Narodzeniu Pańskim odnosi się do przyjścia Światłości na świat, zgodnie ze słowami Zbawiciela: „Ja jestem światłością świata” (J 8, 12). Kapłan mówi o tajemnicy Wcielonego Słowa, aby podkreślić, że działanie to jest w swej istocie czymś, czego nigdy człowiek nie zgłębi, lecz może poznać częściowo poprzez znaki (por. 1 Kor 13, 9). Tajemnica Wcielenia sprawiła, że Chrystus przyjął naturę ludzką, przez co istnieje odtąd jako prawdziwy Bóg i prawdziwy człowiek[2]. Był to trzeci sposób przemówienia Ojca do ludzi: pierwszy miał miejsce na początku świata, lecz człowiek zgrzeszył i został pozbawiony kontemplacji Boga; drugi dokonał się podczas dania obietnicy, że człowiek zostanie wyzwolony z mocy grzechu, przez co człowiek zatęsknił za dawnym miejscem rajskim; trzeci natomiast miał miejsce wtedy, gdy dzięki Chrystusowi Ojciec wprowadził pokój na świat[3]. Martyrologium Rzymskie wskazuje na to, że Chrystus przyszedł „w ogólnym uciszeniu świata”, wszak został nazwany Księciem Pokoju (por. Iz 9, 5). W Nim dokonało się zjednoczenie natur[4]. Znany w swym Bóstwie chórom anielskim, objawił się człowiekowi w swym człowieczeństwie, ukazując cuda swojej łaski przez Bóstwo[5]. Dlatego ten, kto widział Jezusa, widział Ojca (por. J 14, 9). To właśnie oznaczają słowa: zajaśniał oczom naszej duszy nowy blask Twojej światłości. Mówi się przy tym o oczach duszy, ponieważ w niej znajduje się wiara, poprzez którą można oglądać Boga[6]. Dzięki wierze Chrystus może mieszkać w serach ludzi (por. Ef 3, 17). Wierni poznali Syna Bożego przez Jego przyjście w ludzkiej naturze, bo On wówczas pouczył o Ojcu (por. J 1, 18). Przez to kapłan dodaje: Abyśmy poznając Boga w widzialnej postaci, zostali przezeń porwani do umiłowania rzeczy niewidzialnych. Mówi się tutaj o poznaniu Boga, bo to jest życiem wiecznym (por. J 17, 3). Należy bowiem czcić dwa narodzenia: przedwieczne oraz w czasie[7]. Wówczas możliwe będzie przez rzeczy widzialne, doświadczenie miłowania rzeczy niewidzialnych dzięki Temu, bez którego nic nie można uczynić (por. J 15, 5). Wspomina się przy tym o miłowaniu rzeczy niewidzialnych, ponieważ jest ono przedmiotem wiary, która dotyczy tego, co jest niewidzialne[8]. W sposób szczególny chodzi tutaj o miłowanie Boga (por. Mk 12, 30), który jest niewidzialny, bo jest duchem (por. J 4, 24). Dlatego mówi Paweł: „Niewidzialnemu samemu mądremu Bogu, niech będzie cześć i chwała” (1 Tm 1,17). Ten hymn dziękczynienia jest także przedmiotem modlitwy Kościoła, który w tej prefacji wychwala Boga za Jego dzieło Wcielenia i Narodzenia.
Dawid Makowski
[1] Mszał Rzymski dla diecezji polskich. Wyd. I. Poznań: 1986, s. 20*.
[2] Zob. Hilarius Pictaviensis: De Trinitate, X, 57 (PL, X, 389).
[3] Zob. Absalon Sprinckirsbacensis: Sermones, VI (PL, CCXI, 44).
[4] Zob. Ambrosius Mediolanensis: De incarnationis dominicæ sacramento, V, 35-37 (PL, XVI, 827-828).
[5] Zob. Absalon Sprinckirsbacensis: Sermones, VI (PL, CCXI, 45).
[6] Zob. Augustinus: Enchiridion, II, 5 (PL, XLII, 1016).
[7] Zob. Ioannes Damascenus: De fide orthodoxa, III, 7 (PG, XCIV, 1010-1011).
[8] Zob. Augustinus: Super Ioannem, LXXIX, 1 (PL, XXXV, 1837).
situs toto situs slot jacktoto link slot jacktoto toto togel link slot jacktoto jacktoto situs toto macau slot gacor jacktoto toto togel jacktoto kawi898 toto slot situs slot gacor jacktoto toto slot toto togel situs toto togel resmi situs gacor jacktoto jacktoto jacktoto
