Embolizm prefacyjny jest tą częścią liturgii, która zawiera w sobie szczególny motyw dziękczynienia, zanoszony do Ojca przez Syna w Duchu Świętym. Często wierni nie zwracają na niego uwagi, co jest błędem, gdyż zawiera on w sobie ważne treści, które poniżej zostały przybliżone.
Tekst polski:
„Dzisiaj w Jezusie Chrystusie, który jest światłością świata, objawiłeś wszystkim narodom tajemnicę naszego zbawienia. Gdy Syn Twój ukazał się na ziemi jako śmiertelny człowiek, obdarzyłeś nas na nowo udziałem w Jego nieśmiertelnej chwale”[1].
Objaśnienie:
W Uroczystość Objawienia Pańskiego Kościół przedstawia swoim wiernym specjalną prefację, w której ukazuje Chrystusa jako Światłość narodów. Mówi się na początku: Dzisiaj w Jezusie Chrystusie, ponieważ zbawcze wydarzenia z historii zbawienia są ciągle aktualizowane w obrzędach Kościoła. To właśnie w Nim Bóg ukazał tajemnicę zbawienia, ponieważ jest napisane: „On przyniesie narodom Prawo” (Iz 42, 1), a także: „Królowie zamkną przed Nim usta, bo ujrzą coś, czego im nigdy nie opowiadano, i pojmą coś niesłychanego” (Iz 52, 15). Nikt raczej nie wątpi, ze chodzi tu o tę tajemnicę, która była zakryta, ale teraz została objawiona przez Chrystusa (por. Kol 1, 26). Kapłan mówi o objawieniu jej wszystkim narodom, ponieważ Dobra Nowina nie dotarła tylko do Żydów, ale także do pogan (por. Dz 13, 46). Obrazem tego mnóstwa narodów są trzej magowie z dzisiejszej Ewangelii (por. Mt 2, 1-12). To właśnie oni uznali w małym dzieciątku Zbawiciela, który będąc prawdziwym Bogiem, stał się równie prawdziwym człowiekiem[2]. To właśnie oznaczają słowa: Gdy Syn Twój ukazał się na ziemi jako śmiertelny człowiek. Był On bowiem podobny do każdego człowieka we wszystkim poza grzechem (por. Hbr 4, 15). Wspomina się przy tym także o Jego Bóstwie, aby wskazać, że jest On odwiecznie zrodzony przez Ojca, od którego pochodzi[3]. Ten odwieczny Bóg, stając się człowiekiem, przyjął ciało z Maryi Panny, aby przywrócić człowiekowi utraconą godność[4]. W ten sposób ludzkość zyskała udział w Jego nieśmiertelnej chwale, bo każdy jest zaproszony na niebiańskie gody Baranka (por. Mt 22, 1-14).
Dawid Makowski
[1] Mszał Rzymski dla diecezji polskich. Wyd. I. Poznań: 1986, s. 23*.
[2] Zob. Vigilius Tapsensis: Contra Felicianum Arianum de unitate Trinitatis, XI (PL, XLII, 1166).
[3] Zob. Ambrosius: De fide, I, 8, 55 (PL, XVI, 541).
[4] Zob. Richardus S. Victoris: De Emmanuel, I, 19 (PL, CXCVI, 631).
situs toto situs toto toto togel situs toto toto togel situs toto jacktoto jacktoto situs toto situs toto jacktoto situs toto toto togel jacktoto jacktoto kawi898 toto togel situs slot togel 4d jacktoto situs toto link slot situs toto togel situs toto situs toto slot online slot gacor toto togel toto togel togel 4d toto togel jacktoto situs toto
