
Jak powiedzieliśmy w jednym z poprzednich artykułów oscylujących wokół zagadnienia świętości, pierwszy dzień listopada niezmiennie kieruje nasze oczy w kierunku[…]

Unde et mémores, Dómine, nos servi tui sed et plebs tua sancta, eiúsdem Christi, Fílii tui, Dómini nostri, tam[…]

Qui, prídie quam paterétur, accépit panem in sanctas ac venerábiles manus suas, et elevátis óculis in cælum ad te Deum Patrem suum[…]

Quam oblatiónem tu, Deus, in ómnibus quæsumus, bendíctam, adscríptam, ratam, rationábilem, acceprabilémque fácere dignéris: ut nobis Corpus et Sanguinis fiat[…]

Hanc ígitur oblatiónem servitútis nostræ, sed et cunctæ famíliæ tuæ, quæsumus, Dómine, ut placátus accípias: diésque nostros in tua pace[…]

Communicántes, et memoriam venerántes, in primis gloriósæ semper Vírginis Maríæ, Genetrícis Dei et Dómini nostri Iesu Christi: sed et beáti Ioseph,[…]

Meménto, Dómine, famulórum famularúmque tuárum N. et N. et ómnium circumstántium, quorum tibi fides cógnita est et nota devótio, pro[…]

Pierwszy dzień listopada jawi się jako swego rodzaju światło w mrokach głębokiej jesieni i zapadającego coraz wcześniej zmierzchu. Jednak[…]

Sobór Watykański II (1962-1965) podczas swych obrad w sposób szczególny pochylił się nad zagadnieniem liturgii, gdyż mnóstwo ojców pragnęło jej odnowy[…]

Te ígitur, clementíssime Pater, per Iesum Christum, Fílium tuum, Dóminum nostrum, súpplices rogámus ac pétimus, uti accépta hábeas et benedícas[…]