Notatka liturgiczna: ,,Bóg przez wszystkie wieki wieków” – Czyli na kiedy?

W wielu modlitwach liturgicznych słyszymy często te znamienne słowa: ,,Bóg przez wszystkie wieki wieków”. Odpowiadamy na to: ,,Amen”. Co jednak oznacza owo: ,,Bóg przez wszystkie wieki wieków”? Otóż poprzez to wypowiadamy imię Boga, a jednak wskazujemy na pewną Jego cechę. Bóg jest wieczny – to jest Jego cecha: nie ma w Nim zmienności czasów. Świadczą o tym słowa: Jam jest Alfa i Omega, mówi Pan Bóg, Który jest, Który był i Który przychodzi (Ap 1, 8). Izydor z Sewilli powie, że wyprzedza On wszelkie czasy, będąc ciągle obecnym. Kiedy Mojżesz pyta się Go o imię, Ten odpowiada:  Jestem, który Jestem (Wj 3, 14). I nieco dalej: Jestem posłał mnie do was (Wj 3, 14). Chrystus natomiast mówi: Zanim Abraham stał się, Ja Jestem (J 8, 58). Oczywistą jest rzeczą, że nie mówił tutaj o swoim człowieczeństwie, gdyż zaczął istnieć w czasie (II prefacja o Narodzeniu Pańskim), istniejąc przed wiekami, dlatego mówi: Zanim Abraham, to znaczy: przed wszystkim. Dlatego na innym miejscu mówi Pismo: Nikt nie wstąpił do nieba, tylko ten, który zstąpił z nieba, Syn Człowieczy (J 3, 13). Chrystus odwiecznie rodzony przez Ojca tam, gdzie nie ma czasu, istnieje we wspólnocie miłości, sprawując swoje własne dziękczynienie Ojcu za udzielone Mu dary, a przekazicielem owej miłości jest Duch, odwiecznie istniejący wraz z Nimi, od Nich pochodzący, przez co Jan mógł powiedzieć: Bóg jest miłością (1 J 4, 16). Dlatego mówi się: Bóg, nie wymieniając poszczególnych Osób, bo za pomocą tego słowa rozumie się wspólnotę Trzech równych sobie – Ojca i Syna i Ducha Świętego. Dalej mówi się: przez wszystkie wieki, aby wskazać na to, że jest On zawsze obecny, mówiąc filozoficznie: jest On bytem koniecznym. Dodaje się zaś: wieków, aby wyrazić przez to wiernym stanowczość tego, o czym się mówi: na zawsze. Czytamy bowiem w Liście do Hebrajczyków: Jezus Chrystus wczoraj i dziś, ten sam także na wieki. Kiedy zatem kończymy jakąś modlitwą tym zwrotem: Bóg przez wszystkie wieki wieków, to pragniemy przez to wyznać obecność Boga, a zarazem Jego imię, aby wezwać Go w tej właśnie chwili, prosząc o wysłuchanie prośby, którą zazwyczaj zawiera oracja, kończąca się takim zwrotem.

Dawid Makowski

jacktoto jacktoto jacktoto jacktoto jacktoto toto slot jacktoto toto togel situs toto toto togel jacktoto jacktoto jacktoto jacktoto jacktoto situs toto kawi898 kawi898 situs slot gacor toto togel jacktoto situs togel situs toto togel jacktoto jacktoto toto slot jacktoto situs toto togel slot resmi togel resmi jacktoto jacktoto toto slot link togel toto togel slot gacor 4d jacktoto link slot link toto togel
Wesprzyj nas!
Zaobserwuj nas!

Modlitwa powszechna – XXI Niedziela Zwykła

Boża łaska trwa na wieki, dlatego wznieśmy ufnie przed święte oblicze Pana nasze pokorne prośby. Módlmy się za papieża, Piotra naszych czasów,[…]

Ruch Liturgiczny we Francji: Apostolat przez śpiew liturgiczny

Oto obszerne fragmenty niezwykle interesującego artykułu, który zechciano nam przesłać: Całkiem niedawno, w pewnej małej wiosce w departamencie Yonne, dane nam było[…]

Notatka liturgiczna: kolor błękitny w dekretach Świętej Kongregacji Obrzędów

Różne uroczystości ku czci Matki Bożej powodują, iż kapłani przywdziewają ornaty koloru błękitnego. Obecnie prawo liturgiczne, stanowione m.in. przez Ogólne Wprowadzenie do Mszału Rzymskiego[…]

Przetłumacz stronę