Tag: Teologia

Portal poświęcony liturgii Kościoła Świętego

Pożegnanie śpiewu “Alleluja”

Po Nieszporach w sobotę przed niedzielą 70tnicą rubryka w brewiarzu rzymskim każde dodać dwa razy “Alleluia” do “Benedicamus Domino” (i tyleż do “Deo gratias”). Tak ma być i wtedy, gdyby na tę sobotę przypadło święto uroczyste np. Święto Matki B. Gromnicznej. Potem jest objaśnienie dalsze, że odtąd aż do W. Soboty nie mówi się (śpiewa) Alleluia nigdzie ani w brewiarzu ani we mszale. Na pierwszy rzut oka małoznaczący przepis, szczegół, którego my, nowożytnych czasów dzieci nie odczuwamy ani nie rozumiemy. Nie przypuszczamy…
Dowiedz się więcej

Od Starozapustnej do Wielkiej Nocy

Jakie znaczenie ma dla nas dziś wielki post? Czy długi ten okres posiada jeszcze obecnie sens istotny? Takie pytania, często słyszane, zrodziło rosnące uświadomienie liturgiczne. A z drugiej strony młodzi wołają: Wróćcie nam Wielkanoc! – Zdajmy sobie z tego sprawę, że istotny wpływ na nasz byt chrześcijański wywierają: wielkanocna wiara w zmartwychwstanie, wielkanocna radość i nadzieja. Ponieważ zaś tajemnice świąt roku kościelnego stają się…
Dowiedz się więcej

Teologia II Modlitwy Eucharystycznej: Epikleza konsekracyjna

Hæc ergo dona, quǽsumus, Spíritus tui rore sanctífica, ut nobis Corpus et + Sanguis fiant Dómini nostri Iesu Christi.Uświęć te dary mocą Twojego Ducha aby się stały dla nas Ciałem + i Krwią naszego Pana Jezusa Chrystusa.Bóg – Źródło wszelkiej świętości, jest teraz proszony przez kapłana, aby swoją mocą uświęcił te dary[1]. Mówi się tu o darach, ponieważ chleb i wino są nimi w podwójnym znaczeniu: przede…
Dowiedz się więcej

Teologia II Modlitwy Eucharystycznej: “Postsanctus”

Vere Sanctus es, Dómine, fons omnis sanctitátis.Zaprawdę, święty jesteś, Boże, źródło wszelkiej świętości.Po prefacji i wieńczącej ją aklamacji, kapłan kontynuuje modlitwę eucharystyczną od części, która łączy aklamację „Sanctus-Benedictus” z anaforą, mówiąc: Zaprawdę, święty jesteś, Boże[1]. Jest to niejako przypieczętowanie tego, co już zostało trzykrotnie powiedziane, przez co kapłan raz jeszcze zapewnia, że Święty przychodzi w imię Pańskie (por. Oz 11, 9). Jest On źródłem wszelkiej świętości, bo jest On początkiem i końcem…
Dowiedz się więcej

Teologia II Modlitwy Eucharystycznej: “Sanctus”

Sanctus, Sanctus, Sanctus Dóminus Deus Sábaoth. Pleni sunt cæli et terra glória tua. Hosánna in excélsis. Benedíctus qui venit in nómine Dómini. Hosánna in excélsis.Święty, Święty, Święty, Pan Bóg Zastępów. Pełne są niebiosa i ziemia chwały Twojej. Hosanna na wysokości. Błogosławiony, który idzie w imię Pańskie. Hosanna na wysokości.Dlaczego mówi się tutaj o „włączeniu” człowieka w pienie Aniołów? Otóż pierwsza część tego śpiewu jest pochodzenia anielskiego, jak…
Dowiedz się więcej

Teologia II Modlitwy Eucharystycznej: Prefacja

Dóminus vobíscum.Et cum spíritu tuo.Sursum corda.Habémus ad Dóminum.Grátias agámus Dómino Deo nostro.Dignum et iustum est. Pan z wami.I z duchem twoim.W górę serca.Wznosimy je do Pana.Dzięki składajmy Panu Bogu naszemu.Godne to i sprawiedliwe. Na początku modlitwy eucharystycznej kapłan pozdrawia wiernych słowami: Pan z wami[1]. W ten sposób rozpoczyna się święty hymn dziękczynienia[2]. Mówi się tu o hymnie, ponieważ Mistrz przed swoją męką, zanim udał się do Ogrodu Oliwnego, odśpiewał hymn (por. J…
Dowiedz się więcej

Teologia II Modlitwy Eucharystycznej: Wprowadzenie

Ecce, cum nunc ad summi sacramenti virtutem accedamus, deficit lingua, sermo disparet, superatur iugenium, opprimitur intellectus (Petrus Damianus). II Modlitwa Eucharystyczna to obecnie jedna z dziesięciu anafor Kościoła, zamieszczonych w Mszale Rzymskim dla diecezji polskich[1]. Choć obecnie obowiązujące prawo liturgiczne stanowi, że modlitwa ta może być używana jedynie w dni powszednie i szczególne okoliczności, a w Polsce dodatkowo w niedziele zwykłe[2]. Prawo partykularne, stanowione w Polsce przez Konferencję…
Dowiedz się więcej

Tłumaczenie tekstów liturgicznych w duchu misyjnym – Rozważania o liturgii

Papież Franciszek w swoim Piśmie Apostolskim “Evangelii gaudium” wzywa wspólnotę Kościoła do odnowienia ducha misyjnego. Głównym zadaniem tego ducha jest szerzenie radości i piękna Dobrej Nowiny – Ewangelii. W numerze 41 papież wyraża język, w którym przedstawiane są prawdy wiary:Jednocześnie olbrzymie i szybkie zmiany kulturowe wymagają, abyśmy nieustannie zwracali uwagę na to, by starać się wyrażać niezmienne prawdy w języku pozwalającym dostrzec ich stałą nowość. Ponieważ…
Dowiedz się więcej

Komentarz do Konstytucji o Liturgii Świętej – Rozwój życia liturgicznego w diecezji i parafii (art. 41-46)

1. Rozwój życia liturgicznego w diecezji i parafii (art. 41-42)W tej części Konstytucji, po omówieniu natury Liturgii, formacji (institutio)[1] i uczestnictwa w niej oraz jej reformy, adresowane są trzy zagadnienia, mianowicie: Biskup, do którego, przede wszystkim należy ,,wypełnianie” Liturgii. Liturgia Diecezjalna jako szczególny sposób ujawniania się Kościoła Bożego, zwłaszcza w kościele katedralnym, gdzie towarzyszy jej większa wykwintność; oraz Liturgia Parafialna, będąca postawną częścią Liturgii diecezjalnej, a także jej…
Dowiedz się więcej

Komentarz do Konstytucji o Liturgii Świętej – Sakrament małżeństwa (art. 77-78)

Dwa artykuły niniejszej Konstytucji podejmują temat sakramentu małżeństwa: artykuł 77 o reformacji ceremonii w Rytuale Rzymskim (a w szczególności obrzędów) i artykuł 78 o sposobie celebracji.1. Obrzędy sakramentu małżeństwa (art. 77)Obecnie znajdujący się w Rytuale Rzymskim obrzęd zawarcia sakramentu małżeństwa powstał, aby zabezpieczyć podstawowy element tego sakramentu, tj. wzajemne wyrażenie zgody pomiędzy małżonkami. Został on do tego w całości zredukowany z pojedynczym wyjątkiem błogosławieństwa obrączek.Artykuł 77 proponuje…
Dowiedz się więcej

Przetłumacz stronę