
Praktyka składania ofiar w związku ze sprawowaniem Mszy Świętej w konkretnej intencji może stanowić źródło różnych pytań i wątpliwości natury prawnej oraz duszpasterskiej. W Starym Testamencie praktyka składania ofiar była już[…]

NADESŁANE LISTY W SPRAWIE UCZESTNICTWA WIERNYCH WE MSZACH CZYTANYCH„Przewielebny Ojcze, […] Przeczytałem uważnie dwa opracowania zamieszczone w czasopiśmie: Nabożeństwa tradycyjne oraz Czynne uczestnictwo wiernych we Mszach czytanych. Oto jak postępujemy[…]

Eucharystia jest centrum życia sakramentalnego Kościoła, w którym znajduje ono swoje źródło i dopełnienie. Szczególne miejsce w życiu liturgicznym Kościoła zajmuje Msza Święta, stanowiąca podstawową formę celebracji Eucharystii. Z celebracją[…]

Nie bez powodu, jak wiadomo, kapłan podczas Najświętszej Ofiary Mszy niemal nieustannie posługuje się liczbą mnogą, mówiąc my zamiast ja; albowiem to w imieniu wszystkich obecnych wiernych składa Ojcu[…]

Różne uroczystości ku czci Matki Bożej powodują, iż kapłani przywdziewają ornaty koloru błękitnego. Obecnie prawo liturgiczne, stanowione m.in. przez Ogólne Wprowadzenie do Mszału Rzymskiego z 2008 r., nie zawiera w sobie tego koloru, lecz wzmiankuje[…]

Przygotowanie darów to dla wielu organistów najtrudniejszy moment Mszy. Trwa ono czasem niewiele ponad minutę, procesji z darami czy okadzenia często nie ma, więc towarzysząca mu pieśń bywa traktowany jedynie jako[…]

Kolekta V Niedzieli Wielkiego Postu wprowadza w sam środek misterium paschalnego. Jej centrum stanowi nie tyle praktyka pokuty, ile miłość Chrystusa, która prowadzi aż do oddania życia. Modlitwa odwołuje się bezpośrednio do wydarzenia[…]

Kolekta IV Niedzieli Wielkiego Postu wprowadza wyraźną zmianę tonu w dynamice czterdziestu dni tego okresu liturgicznego. Jej centrum nie stanowi już bezpośrednio język walki duchowej, skruchy czy praktyk[…]

Kolekta III Niedzieli Wielkiego Postu streszcza klasyczną biblijną wizję pokuty. Modlitwa rozpoczyna się od kontemplacji Boga jako „źródła wszelkiego miłosierdzia i wszelkiej dobroci”, a następnie wskazuje trzy tradycyjne[…]

Mszał paryski, wydany drukiem w 1738 roku, stanowił jedną z tzw. neo–gallikańskich ksiąg liturgicznych, powstałych we Francji na skutek dołączenia do potrydenckiego Mszału rzymskiego nowych modlitw i antyfon. To właśnie na jednym spośród[…]