Tag: Liturgia

Portal poświęcony liturgii Kościoła Świętego

Teologia IV Modlitwy Eucharystycznej – Postsanctus (cz. IV)

Omnibus enim misericórditer subvenísti, ut te quæréntes invenírent.W miłosierdziu swoim pospieszyłeś z pomocą wszystkim ludziom, aby Ciebie szukali i znaleźli.Kapłan mówi, że Bóg pospieszył w swoim miłosierdziu ku każdemu człowiekowi[1]. Jan pisze bowiem: „Tak bowiem Bóg umiłował świat, że Syna swego Jednorodzonego dał, aby każdy, kto w Niego wierzy, nie zginął, ale miał życie wieczne” (J 3, 16). Owo umiłowanie świata polegało na tym, że Bóg zlitował się nad człowiekiem…
Dowiedz się więcej

Teologia IV Modlitwy Eucharystycznej – Postsanctus (cz. III)

Et cum amicítiam tuam, non oboediens, amisísset, non eum dereliquísti in mortis império. A gdy człowiek przez nieposłuszeństwo utracił Twoją przyjaźń, nie pozostawiłeś go pod władzą śmierci. Teraz kapłan kontynuuje wspominanie historii zbawienia, mówiąc o grzechu pierworodnym, kiedy powiada: A gdy człowiek przez nieposłuszeństwo utracił Twoją przyjaźń[1]. Mówiąc: a gdy, wskazuje na to, że tak nie było od początku, gdyż Bóg uczynił człowieka szczęśliwym, żyjącym w przyjaźni ze swoim Stwórcą (por. Rdz 2, 8). Przed upadkiem ludzie…
Dowiedz się więcej

Teologiczne znaczenie procesji w Uroczystość Najświętszego Ciała i Krwi Chrystusa

Jeszcze kilka czy kilkanaście lat temu niezwykle popularne były wszelakie procesje mające uroczysty wydźwięk, organizowane z okazji najważniejszych świąt kościelnych poza murami budowli sakralnych. Aktualnie, w dobie narastającej laicyzacji społeczeństwa oraz malejącej wiary w żywą obecność Jezusa Chrystusa w Eucharystii, ludzie niestety nie uczestniczą w nich już tak licznie jak dawniej. Niemniej jednak nie można jeszcze powiedzieć, by stały się one reliktem przeszłości. Warto, zwłaszcza wobec…
Dowiedz się więcej

Teologia IV Modlitwy Eucharystycznej – Postsanctus (cz. II)

Hóminem ad tuam imáginem condidísti, eíque commisísti mundi curam univérsi, ut, tibi soli Creatóri sérviens, creatúris ómnibus imperáret.Ty stworzyłeś człowieka na swoje podobieństwo i powierzyłeś mu cały świat, aby służąc Tobie samemu jako Stwórcy, rządził stworzeniem.Całe stworzenie wypowiada swoją chwałę przez usta człowieka, który służąc Stwórcy, zarządza całym stworzeniem[1]. Cały ten fragment modlitwy odnosi się do Księgi Rodzaju, w której Bóg powiedział: „Rozmnażajcie się,…
Dowiedz się więcej

Teologia IV Modlitwy Eucharystycznej – Postsanctus (cz. I)

Confitémur tibi, Pater sancte, quia magnus es et ómnia ópera tua in sapiéntia et caritáte fecísti.Wysławiamy Cię, Ojcze święty, bo jesteś wielki i wszystkie stworzenia głoszą Twoją mądrość i miłość.Na początku wspomnianej modlitwy kapłan mówi: Wysławiamy Cię, Ojcze święty[1]. Nawiązuje to do słów Chrystusa, który w ten sposób zwrócił się do Boga Ojca: „Wysławiam Cię, Ojcze” (Mt 11, 25). Było to bowiem wyznanie dziękczynienia wobec Boga[2]. Jest ono udziałem kapłana,…
Dowiedz się więcej

Rozważania o liturgii: Przygotowanie liturgii i dobór tekstów liturgicznych – dwa najczęściej pomijane wskazania dotyczące Mszału Rzymskiego

Trzeci rozdział Ogólnego Wprowadzenia do Mszału Rzymskiego dotyczy “Funkcji i posług we Mszy świętej”. Pierwszy akapit dotyczy “funkcji i posług wynikających ze święceń”, natomiast drugi “zadań i godności ludu Bożego”. Ten drugi akapit kończy się w nr 111 komentarzem na temat przygotowania liturgii:Każdą celebrację liturgiczną należy starannie przygotować przy zgodnym współudziale wszystkich zainteresowanych oraz przy użyciu mszału i innych ksiąg liturgicznych, tak co do strony obrzędowej, jak i spraw duszpasterskich…
Dowiedz się więcej

Teologia IV Modlitwy Eucharystycznej – Prefacja

Vere dignum est tibi grátias ágere, vere iustum est te glorificáre, Pater sancte, quia unus es Deus vivus et verus, qui es ante sæcula et pérmanes in ætérnum, inccessíbilem lucem inhábitans. Zaprawdę, godne to jest, abyśmy Tobie składali dziękczynienie, i sprawiedliwe, abyśmy Ciebie wychwalali, o Ojcze święty, albowiem Ty jeden jesteś Bogiem żywym i prawdziwym. Ty jesteś przedwieczny i trwasz na wieki mieszkając w niedostępnej światłości. Początek tej części prefacji jest…
Dowiedz się więcej

Szczyt i źródło: Kosmiczny wymiar liturgii

Słysząc słowo „kosmos”, zazwyczaj mamy przed oczami Układ Słoneczny, konstelacje, czarne dziury i gwiazdy. Pojmowany w ten sposób faktycznie określa przestrzeń kosmiczną. Jednak posiada też inne znaczenie, które niejednokrotnie pojawi się w odniesieniu do interesującej nas liturgii Kościoła – kosmos pojmowany jest tutaj jako wszechświat, pewnego rodzaju obiektywnie istniejąca i wewnętrznie uporządkowana całość, cała przestrzeń. Kard. Ratzinger rozszerza powszechnie znaną definicję,…
Dowiedz się więcej

Szczyt i źródło: miejsce liturgii w rzeczywistości

O liturgii przez wieki powiedziano już bardzo wiele. A jednak jawi się ona wciąż jako niewyczerpalne źródło, z którego czerpiąc, chcemy rozumieć. I, jak powiedział o. Dominik Jurczak OP, o ile na poziomie języka dziś rozumiemy niemal wszystko, o tyle na poziomie tajemnicy nic lub prawie nic[1]. Potrzeba nam zatem pewnego rodzaju teologicznej ciekawości, pragnienia jak największego poznania tego, co niepojęte. Niniejszy cykl artykułów będzie próbą…
Dowiedz się więcej

Źródła prawa liturgicznego: Konferencja Episkopatu

Konferencja episkopatu w obecnej formie jest owocem prac Soboru Watykańskiego II. Wprawdzie jeszcze przed nim prawie wszędzie istniały konferencje biskupów, ale Kodeks pio­benedyktyński nie określał norm ogólnych co do ich ustanowienia i celów. Jak zauważył J. Dyduch, Vaticanum II nie powołał nowej instytucji w Kościele, ale już istniejącej nadał nową formę prawną poprzez określenie jej kompetencji i zadań. A zatem dopiero dokumenty soborowe i posoborowe przyznały konferencji episkopatu status…
Dowiedz się więcej

Przetłumacz stronę