Giacomo Alberione (1884–1971) był włoskim kapłanem, założycielem Towarzystwa Świętego Pawła (Società San Paolo) oraz innych instytucji i zgromadzeń tworzących Rodzinę Świętego Pawła.
Alberione szczególną uwagę poświęcał formacji chrześcijańskiej i wykorzystaniu nowych środków komunikacji w ewangelizacji. Założone przez niego wydawnictwa i czasopisma służyły rozpowszechnianiu treści biblijnych, liturgicznych i teologicznych oraz kształtowaniu świadomości religijnej wiernych. W jego wizji apostolskiej istotne miejsce zajmowała liturgia jako źródło życia chrześcijańskiego, związana z Pismem Świętym, Eucharystią i pełnym uczestnictwem wiernych w życiu Kościoła.
Znaczenie Alberionego dla Ruchu Liturgicznego należy więc widzieć przede wszystkim w jego działalności formacyjnej i apostolskiej, a nie w bezpośrednim udziale w pracach nad reformą liturgiczną. Jego inicjatywy przyczyniały się do popularyzacji duchowości biblijnej, eucharystycznej i liturgicznej wśród szerokich grup wiernych. W tym sensie reprezentował nurt, który przygotowywał katolików do bardziej świadomego uczestnictwa w liturgii i wpisywał odnowę liturgiczną w szerszy proces odnowy życia chrześcijańskiego i apostolstwa świeckich.
Opr. Dawid Makowski
