Kategoria: Serie artykułów

Portal poświęcony liturgii Kościoła Świętego

Źródła prawa liturgicznego: Konferencja Episkopatu

Konferencja episkopatu w obecnej formie jest owocem prac Soboru Watykańskiego II. Wprawdzie jeszcze przed nim prawie wszędzie istniały konferencje biskupów, ale Kodeks pio­benedyktyński nie określał norm ogólnych co do ich ustanowienia i celów. Jak zauważył J. Dyduch, Vaticanum II nie powołał nowej instytucji w Kościele, ale już istniejącej nadał nową formę prawną poprzez określenie jej kompetencji i zadań. A zatem dopiero dokumenty soborowe i posoborowe przyznały konferencji episkopatu status…
Dowiedz się więcej

Źródła prawa liturgicznego: Biskup diecezjalny

Na czele diecezji, która jest modelowym Kościołem partykularnym, stoi biskup diecezjalny. Przysługuje mu, w powierzonej jego pasterskiej pieczy diecezji, zwyczajna, własna i bezpośrednia władza rządzenia (kan. 381 §1 KPK). Władzę ustawodawczą biskup diecezjalny wykonuje osobiście (kan. 391 § 2 KPK). Spod tej władzy wyjęte są jedynie te sprawy, które na mocy prawa lub postanowienia papieskiego zostały zastrzeżone Stolicy Apostolskiej lub innym autorytetom kościelnym…
Dowiedz się więcej

Źródła prawa liturgicznego: Biskup Rzymu i Stolica Apostolska

Władzę ustawodawczą w całym Kościele sprawuje Biskup Rzymu. Jego władza jest najwyższa, pełna, bezpośrednia, powszechna i zwyczajna (kan. 331; kan. 333 § 1 KPK). Podmiot najwyższej i pełnej władzy w Kościele stanowi również Kolegium Biskupów, oczywiście z papieżem jako swoją głową na czele (kan. 336; kan. 337 § 1–2 KPK). Na mocy delegacji głos decydujący może posiadać także Synod Biskupów, jednak jego…
Dowiedz się więcej

Źródła prawa liturgicznego: Wprowadzenie

Odnowa w dziedzinie liturgii, zapoczątkowana na Soborze Watykańskim II i konsekwentnie realizowana poprzez późniejsze dokumenty legislacyjne, wyraźnie wskazała na podmioty odpowiedzialne za procedowanie i realizację prawa liturgicznego. Jak zostało zaznaczone w konstytucji Sacrosanctum Concilium, nikomu, choćby nawet był kapłanem, nie wolno na własną rękę niczego do liturgii dodawać, ujmować czy zmieniać (KL 22 § 3). A wynika to z faktu, że prawo kierowania sprawami liturgii należy wyłącznie do odpowiedniej władzy kościelnej i przysługuje…
Dowiedz się więcej

Znak krzyża na pierwsze słowa kantyków “Magnificat”, “Benedictus” i “Nunc dimittis” – Rozważania o liturgii

Na pierwsze słowa z kantyków z Ewangelii w Liturgii Godzin, tj. na Benedictus w jutrzni, Magnificat w nieszporach i Nunc dimittis w komplecie, wszyscy czynią znak krzyża.Tak jest o tym napisane w Ogólnym Wprowadzeniu do Liturgii Godzin:Następnie wykonuje się uroczyście pieśń z Ewangelii z jej własną antyfoną: w Jutrzni pieśń Zachariasza Błogosławiony Pan, Bóg Izraela, a w Nieszporach pieśń Maryi Wielbi dusza moja Pana. Obie te pieśni, mające za sobą wielowiekową i powszechną tradycję Kościoła rzymskiego, wyrażają pochwałę dzieła…
Dowiedz się więcej

Do kogo wspólnota zwraca się ze swymi prośbami? – Rozważania o liturgii

Wspólne kapłaństwo wszystkich wiernych znajduje swoje szczególne odzwierciedlenie w modlitwie powszechnej. Należy więc dlatego zwrócić szczególną uwagę na to, do kogo wspólnota zwraca się w modlitwie (por. Tertulian, Adversus Marcionem IV, 9 ( CCSL 1, 560); Orygenes, Disputatio cum Heracleida 4, 24 ( SCr 67, 62); Statuta Conciliii Hipponensis breviata 21 ( CCSL 149, 39): do Ojca przez Syna w Duchu Świętym*. Intencje kierowane do Chrystusa wymagają więc wyjaśnienia. Jest rzeczą jasną, że Kościół-Oblubienica może również zwracać…
Dowiedz się więcej

Teologia II Modlitwy Eucharystycznej: Konsekracja

Qui cum Passióni voluntárie traderétur, accépit panem et grátias agens fregit, dedítque discípulis suis, dicens:ACCÍPITE ET MANDUCÁTE EX HOC OMNES: HOC EST ENIM CORPUS MEUM, QUOD PRO VOBIS TRADÉTUR.On to, gdy dobrowolnie wydał się na mękę, wziął chleb i dzięki Tobie składając, łamał i rozdawał swoim uczniom mówiąc:BIERZCIE I JEDZCIE Z TEGO WSZYSCY: TO JEST BOWIEM CIAŁO MOJE, KTÓRE ZA WAS BĘDZIE WYDANE.Símili modo, postquam cenátum…
Dowiedz się więcej

Czterdzieści dni? Początek i koniec wielkanocnego czasu pokuty – Rozważania o liturgii

Rozpoczęcie i zakończenie czasu przygotowania do Świąt Wielkanocnych było na przestrzeni wieków różne i nie brakowało prób ujednolicenia tych dwóch terminów.Do ostatniej reformy liturgicznej przed Środą Popielcową występowały jeszcze trzy Niedziele: “Septuagesima”, “Sexagesima” i “Quinquagesima”. Te niedziele w liturgii odzwierciedlało to, iż noszono fioletowe paramenta liturgiczne i nie odśpiewywano hymnu “Gloria”, ani aklamacji “Alleluia”. Już sama barwa fioletowa wyraźnie wskazywała na pokutny charakter tego czasu, który istniał jeszcze wtedy, gdy przedpoście…
Dowiedz się więcej

Komentarz do Konstytucji o Liturgii Świętej – Normy oparte na dydaktyczno-duszpasterskim charakterze liturgii (art. 19-20 i 33-36)

Oprócz hierarchicznego i wspólnotowego charakteru Liturgii, należy zwrócić uwagę na dwie inne cechy, a mianowicie na jej duszpasterski charakter oraz moc dydaktyczną, które Konstytucja bierze bardzo trafnie pod uwagę w kontekście reformy liturgicznej.Duszpasterska natura LiturgiiLiturgia, przede wszystkim będąc kultem sama w sobie, zmierza do uwielbienia Boga. Jednocześnie i ze swej natury zmierza do uświęcania ludzi i faktycznie to czyni. Jak głosi Konstytucja: „w Liturgii najskuteczniej osiąga się uświęcenie człowieka…
Dowiedz się więcej

Msza święta jako Ofiara? Głos z V wieku – Rozważania o liturgii

Teodoret z Kyrrhos (+ok. 460) był mnichem w pobliżu syryjskiej Apamei. Od 432 r. był on również biskupem Kyrrhos, leżącego dzisiaj na terenach północnej Syrii. Został on obdarzony anatemą w 449 r. podczas tzw. synodu zbójeckiego, zaś dwa lata później w 451 r. przywrócono mu dobre imię [został zrehabilitowany – przyp. tłum]. Według obecnej wiedzy jest on uważany za ortodoksyjnego biskupa. Kościoły wschodnie czczą go jako świętego. Wśród wielu dzieł…
Dowiedz się więcej

Przetłumacz stronę