Procesja w Święto Ofiarowania Pańskiego

21.01.2023 | 14:36

W celu przybliżenia wszystkich przepisów, dotyczących procesji w Święto Ofiarowania Pańskiego, przypominamy, że:

Wierni oczekują na kapłana i asystę w odpowiednim miejscu poza kościołem lub w mniejszym kościele, z którego wyruszy procesja (CE, nr 242).
Wierni trzymają w dłoniach niezapalone świece (MR, s. 13′).
Celebrans przywdziewa szaty potrzebne do odprawienia Mszy św., z czego zamiast ornatu na czas procesji może przywdziać kapę (CE, nr 243).
Gdy kapłan przybędzie do miejsca, w którym są zgromadzeni wierni, wszyscy zapalają świece. W tym czasie śpiewa się antyfonę: ,,Oto nasz Pan przyjdzie z mocą i oświeci serca sług swoich. Alleluja!” albo pierwszą zwrotkę kolędy: ,,Gdy się Chrystus rodzi”, albo jakiś inny odpowiedni śpiew, uwzględniający tematykę dnia i procesji (MR, s. 13).
Następnie celebrans wzywa do wykonaniu znaku krzyża, pozdrawia wiernych, wprowadza ich w misterium dnia (choć może to zrobić koncelebrans lub diakon) i dokonuje obrzędu poświęcenia świec, odmawiając jedną spośród dwóch modlitw podanych w Mszale (MR, s. 14′).
Po modlitwie błogosławieństwa celebrans kropi świece wodą święconą, nic przy tym nie mówiąc (MR, s. 14′).
Gdy kapłan pokropi świece, otrzymuje swoją własną świece. Następnie nakłada kadzidło do kadzielnicy, błogosławi je i wygłasza wezwanie: ,,Idźmy w pokoju na spotkanie z Chrystusem” (jeśli jest obecny diakon, to on wygłasza owo wezwanie). Potem wyrusza procesja (CE, nr 246).
Procesja do kościoła ma następujący wygląd: na przedzie idzie ministrant z kadzielnicą, potem akolita lub ministrant z krzyżem pomiędzy dwoma usługującymi ze świecami, dalej pozostali usługujący, duchowni w strojach chórowych, diakon niosący księgę Ewangelii, pozostali diakoni, koncelebransi i celebrans, a za nim pozostali wierni. W tym czasie śpiewa się odpowiednie pieśni (np. antyfonę z Pieśnią Symeona).
W momencie, w którym procesja przekracza próg kościoła, w którym będzie sprawowana za chwilę liturgia mszalna, śpiewa się antyfonę mszalną na wejście. Następnie celebrans całuje ołtarz, okadza go, podąża na swoje miejsce i dopiero wtedy zdejmuje kapę (jeśli miał ją ubraną) i zakłada ornat (CE, nr 247).
Po okadzeniu lub – gdy kapłan zmieniał szatę wierzchnią po wdzianiu ornatu – następuje hymn ,,Chwała” (MR, s. 15).
Potem Mszę sprawuje się tak, jak zwykle, co podano tutaj.

* W przypadku, gdyby nie mogła się odbyć tego typu procesja, wierni gromadzą się w kościele lub przed nim, a celebrans ubrany w szaty mszalne z asystą podąża do wiernych i tam sprawuje obrzędy, o których była mowa w numerach 4-7. Następnie procesja wkracza do kościoła i odbywa się wszystko tak, jak podano w numerach 9-11 (z tym, że kapłan już jest w ornacie).