Pierwszymi księgami liturgicznymi, dostosowanymi do sprawowania liturgii, której odnowienie zapowiedziano, a które to zapowiedzi zrealizowano na początku 1965 r., były „Kyriale simplex” oraz „Cantus” – dwie księgi dotyczące śpiewów mszalnych. Zostały one wydane dn. 14 grudnia 1964 r[1].
Pierwszą z nich, jak wspomniano, było Kyriale simplex, zawierające części stałe Mszy św.[2] Księga ta została wydana z myślą o kościołach parafialnych, przedstawiając zwyczajne (i proste) gregoriańskie melodie części stałych[3]. Były one zaczerpnięte z tradycji rzymskiej, ambrozjańskiej i mozarabskiej[4].
Drugą księgą był natomiast Cantus, który zawierał w sobie melodie części wspólnych dla kapłana i ludu, o których mówiła instrukcja z dn. 26 września 1964 r. W tej księdze znalazły się także melodie części stałych, które miały znaleźć się w Mszale oraz tekstów koncelebracji (obrzęd ten został wydany na początku 1965 r.)[5]. Ponadto umieszczono w niej przykładową melodię śpiewu wezwań modlitwy powszechnej[6].
Dawid Makowski
(Fragment maszynopisu książki na temat rytu z 1965 r., której publikacja jest planowana na drugi kwartał bieżącego roku)
[1] Księgi te przygotowało Coetus XXV. Zob. Quinta session plenarna „Consili”. W: Not. Vol. V. Roma: 1965, s. 100.
[2] W sumie w księdze umieszczono pięć różnych melodii Kyrie, Gloria, Sanctus i Agnus Dei oraz cztery melodie Credo. Zob. KS, s. 3-31. Warto przy tym wspomnieć, że wydanie nowych ksiąg dotyczących śpiewu gregoriańskiego następowało szczególnie mocno za pontyfikatu papieża Piusa X (+1914). Zob. Documenta ad Instaurationem Liturgicam spectantia (1903-1963). Ed. A. Bugnini, C. Braga. Roma: 2000, s. 3-162.
[3] Zob. SRC: Decretum. Kyriale simplex editur. Roma: 1964 (AAS, LVII, 407). Znalazły się w niej także uproszczone melodie modlitwy Pańskiej oraz antyfon na aspersję. Zob. F. Greniuk: Dotychczas wydane dokumenty reformy liturgicznej. W: CT. T. XXXVII. Nr 1. 1967, s. 149; F. Ryan: „Ordinarium missæ” & „Ordo missæ” – Notable differences to be maintained in translation? W: LS. T. XXVI. Nr 2. 2020, s. 140. Uproszczenia te nie były jednak banalizacją śpiewów liturgicznych, tylko łatwiejszym zapisem nutowym, mającym wpływ na większą powszechność tych śpiewów. Zob. S. Famoso: Norms Based Upon the Didactic and Pastoral Nature of the Liturgy. W: CCI. Ed. A. Bugnini, C. Braga. New York: 1965, s. 98.
[4] Zob. A. Bugnini: The reform of the liturgy, 1948-1975. Trans. J. M. O’Connel. Collegeville: 1990, s. 119.
[5] Zob. Cantus, qui in Missali Romano desiderantur, iuxta Instructionem ad exsecutionem Constitutionis de sacra Liturgia recte ordinandam et iuxta ritum Concelebrationis. Editio typica. Typis Polyglottis Vaticanis, 1965; SRC: Decretum. Cantus, qui in Missali Romano desiderantur, iuxta Instructionem ad exsecutionem Constitutionis de sacra Liturgia recte ordinandam et iuxta ritum Concelebrationis eduntur. Roma: 1964 (AAS, LVII, 408).
[6] Zob. F. Greniuk: Dotychczas wydane dokumenty reformy liturgicznej. W: CT. T. XXXVII. Nr 1. 1967, s. 149.
jacktoto toto togel jacktoto slot 4d jacktoto jacktoto jacktoto situs toto macau situs toto toto togel situs slot bandar togel kawi898 link slot situs toto toto togel rtp slot togel 4d situs toto togel situs toto slot online toto slot togel resmi jacktoto link togel jacktoto
